บทที่ 57 อาการแบบนี้มัน....

<strong><br/></strong>

<strong>แคมเมอรอน</strong>นั่งเอนพิงไปกับเก้าอี้นวมตัวใหญ่ประจำตำแหน่ง ใบหน้าคมคายนั้นราบเรียบดวงตาคมกริบอ่านไม่ออกจ้องมองนิ่งๆ ไปยังปีเตอร์ ปีเตอร์สัน ชายวัยสี่สิบแปดปีจนผู้สูงวัยกว่ารู้สึกอึดอัดอยู่ภายในจนต้องแอบบีบมือที่ประสานกันอยู่บนตัก

“โครงการนั้นอาแน่ใจว่าถูกต้องและไม่...