บทที่ 73 รักนะเด็กดื้อ...

หล่อนร้องไห้สะอึกสะอื้นเอาจริงๆ จนแคมเมอรอนต้องช้อนตวัดร่างบางขึ้นสู่วงแขนแล้วก้าวยาวๆ ไปยังห้องนอน ชายหนุ่มวางหล่อนลงบนเตียงอย่างอ่อนโยนแล้วล้มตัวลงนอนตระกองกอดร่างนุ่มกับอก มือลูบหลังลูบไหล่ให้พร้อมกับก้มลงไปจูบผมสลวยเป็นระยะ

“เฮ้...ไม่เอา...หยุดร้อง พี่ใจไม่ดีนะ ถ้าสงสารพี่จริงก็หยุดร้องก่อน”

เขา...