บทที่ 87 ยุ่งกับงานคุณหนูเฟรย์เหรอ...

ชายหนุ่มจอดรถลงหน้ากระท่อมอิฐ จากนั้นก็จูงมือคนตัวบางเดิมอ้อมไปทางด้านหลังยังชิงช้า หญิงสาวหย่อนตัวนั่งลงไปทันที คนตัวสูงค่อยไกวให้อย่างช้าๆ

“เอาสูงอีกแคมป์...ฮู้...ไม่ได้นั่งมานานแล้วนะนี่”

เสียงใสตะโกนสั่งอย่างร่าเริง ใบหน้าสวยยิ้มร่าราวกับเด็กน้อยทำให้แคมเมอรอนนึกถึงเด็กหญิงเรฟีน่าวัยสิบห้าปี ที่...