บทที่ 93 โลแกน & ปราริภัทร 1

แต่ถ้าจับพลัดจับผลูได้เต้นรำกับเขาหล่อนก็มีทางนะ...เฮ้ย...บ้า...ไม่เอาหรอก...อยู่ห่างๆ รักษาระยะไว้แบบนี้น่ะดีแล้ว... ปราริภัทรชำเลืองมองดูข้อมือใหญ่แข็งแรงของเขาแล้วก็ต้องร้อง...อึ๋ยยย...หน้าแดงอยู่คนเดียว...ยัยบ้าคิดลึกอะไรของหล่อนก็ไม่รู้

“เอ่อ...เดี๋ยว...เดี๋ยวเจอกันนะคะ”

หญิงสาวรู้สึกตัวว่ายืนจ...