บทที่ 95 โลแกน & ปราริภัทร 2

“ตายจริง...แก้มคุณช้ำเลย พรุ่งนี้ต้องม่วงแน่”

คนตัวบางที่นั่งชิดตั้งใจเช็ดหน้าให้เขาอย่างเบามือ โลแกนลอบมองใบหน้าสวยเก๋ที่กังวลของหล่อนแล้วให้รู้สึกเอ็นดูยายตุ๊กตากระเบื้องยิ่งนัก นี่เจ้าหล่อนคงไม่รู้ว่าเขาเจอหนักกว่านี่ไม่รู้เท่าไหร่ เพียงแค่นี้ถือว่าขี้กากมาก

“เป่าให้ด้วยดีไหม”

เสียงทุ้มเอ่ยแซว เม...