บทที่ 139 บทที่ 26 กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม (5)

“ไม่ต้องมาจับนะ!” เสียงหวานร้องเอ็ดเพราะไม่ต้องการให้ชายหนุ่มมาแตะต้องร่างกายของเธออีกแล้ว

“ไม่ให้จับจริงเหรอไลลา...” มุมปากของกองทัพยกขึ้นเมื่อเห็นว่าไลลายังคงพยศไม่เลิก แม่ยังพยศขนาดนี้เขาไม่อยากนึกถึงลูกเลยว่าจะดื้อเหมือนแม่แค่ไหน

“ยิ้มอะไร!” ไลลาร้องโวยเมื่อคนตัวโตทำเหมือนไม่สะทกสะท้านอะไรกับค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ