บทที่ 96 บทที่ 19 ลูกสาวหาย (1)

ไลลากัดปากของตัวเองแน่นเมื่อความวาบหวามมีอำนาจเหนือสติ เธอหลงใหลมัวเมาไปกับบทรักที่กองทัพมอบให้ มันดีและมีความสุขเกินกว่าจะอธิบายออกมาได้

“แน่นฉิบหาย!”

พรึ่บ!!

มือสากปล่อยข้อเท้าเล็กลงจากนั้นเขาก็ใช้มือหนาของตัวเองกดเข่ามนทั้งสองข้างของไลลาให้แนบกับที่นอนแทนแล้วกดย้ำตัวตนเข้าใส่รัวเร็วแบบไม่มียั้...