บทที่ 117 อยาก...(3)

“เช้าแล้วพาไปอาบน้ำหน่อยสิคะ” พิศลดาเอียงหน้ามาบอกคนที่นอนซ้อนหลังที่กำลังสนุกกับหน้าอกของเธอ

“นอนต่ออีกหน่อยเถอะไม่มีใครว่าอะไรหรอก ป่านนี้คุณพ่อคุณแม่คงรู้แล้วว่าป๋ามา” ปากชื้นเลาะเล็มไปตามแขนเรียวแล้วงับเบาๆ อย่างหยอกเย้า “ว่าแต่ไม่คิดที่จะหย่ากับป๋าอย่างที่พูดเมื่อวานแล้วใช่ไหมคนสวย” น้ำเสียงงอน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ