บทที่ 122 ฮันนีมูนฉ่ำรัก (2)

“กะ...ใกล้ ยังคะ” พิศลดาพูดเสียงสั่นพร่า มองหน้ามาร์ตินตาหวานหยดย้อย

“ใกล้แล้วจ้ะเมียจ๋า มองผัวตาหวานขนาดนี้ชักไม่อยากจะพอแค่นี้แล้วสิ” มาร์ตินยิ้มกรุ้มกริ่ม แล้วก้มหน้าลงไปกัดอกอวบแรงๆ อย่างมันเขี้ยวในความใหญ่ และเต่งตึงของมัน

“อ๊าย เจ็บนะ ซี๊ด กัดมาได้” พิศลดาเกร็งมือที่จับต้นแขนแกร่งเมื่อกำลังจะเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ