บทที่ 17 รุกหนักมาก (3)
พิศลดาไม่ตอบได้แต่หลบสายตาของมาร์ติน เธอไม่รู้ว่าจะตอบยังไง มันเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับเธอมาก จริงๆ เธอควรจะต่อว่าเขาด้วยซ้ำแต่ปากมันก็พูดไม่ออก
มาร์ตินเชยคางเรียวให้มันมาสบตากับเขา ก่อนจะพูดให้พิศลดาได้อายอีกรอบ “เวลาเราอยู่ด้วยกันเรียกพี่ว่าป๋าขานะทูนหัว” เขาอยากให้หนูน้อยเรียกเขาว่าป๋า เพราะอยากจะม...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 แรกพบก็ไม่ถูกชะตาซะแล้ว
2. บทที่ 2 แรกพบก็ไม่ถูกชะตาซะแล้ว (2)
3. บทที่ 3 บังเอิญโลกกลม
4. บทที่ 4 บังเอิญโลกกลม (2)
5. บทที่ 5 ค่อยๆ แทรกซึม
6. บทที่ 6 ค่อยๆ แทรกซึม (2)
7. บทที่ 7 เริ่มรุกทีละนิด
8. บทที่ 8 เริ่มรุกทีละนิด (2)
9. บทที่ 9 เริ่มรุกทีละนิด (3)
10. บทที่ 10 โคแก่
11. บทที่ 11 โคแก่ (2)
12. บทที่ 12 โคแก่ (3)
13. บทที่ 13 จูบแรกของกันและกัน
14. บทที่ 14 จูบแรกของกันและกัน (2)
15. บทที่ 15 รุกหนักมาก
16. บทที่ 16 รุกหนักมาก (2)
17. บทที่ 17 รุกหนักมาก (3)
18. บทที่ 18 อยากเสียเหงื่อ...แต่เจ็บตัวแทน
19. บทที่ 19 อยากเสียเหงื่อ...แต่เจ็บตัวแทน (2)
20. บทที่ 20 จัดหนักรับวาเลนไทน์
21. บทที่ 21 จัดหนักรับวาเลนไทน์ (2)
22. บทที่ 22 จัดหนักรับวาเลนไทน์ (3)
23. บทที่ 23 จัดหนักรับวาเลนไทน์ (4)
24. บทที่ 24 วาเลนท๊าย..วาเลนไทน์
25. บทที่ 25 วาเลนท๊าย..วาเลนไทน์ (2)
26. บทที่ 26 วาเลนท๊าย..วาเลนไทน์ (3)
27. บทที่ 27 ก่อนพ่อตาแม่ยายจะมา
28. บทที่ 28 ก่อนพ่อตาแม่ยายจะมา (2)
ย่อ
ขยาย
