บทที่ 32 ก้างชิ้นโต

มาร์ตินนอนกอดก่ายรัดร่างบอบบางเอาไว้แน่น ใบหน้าหล่อเหลาซุกซบไว้ที่ไหล่บาง ไม่สนใจเสียงทุบประตูที่ดังขึ้นอย่างสนั่นหวั่นไหว ตอนนี้พ่อตาของเขาคงจะหัวเสียน่าดู แต่ให้ทำไงได้ก็เขาง่วงนอนนี่น่า ถ้าจะให้นอนคนเดียวคงนอนไม่หลับหรอก เลยต้องอุ้มเมียคนสวยเข้ามานอนกอดด้วย

“หนูว่าพี่มาร์ตินปล่อยให้หนูออกไปข้างนอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ