บทที่ 52 เด็กชายมาร์ตินและเด็กชายแพนเตอร์

“ลุงพอ” แพนเตอร์ขมวดคิ้วกันยุ่ง ผลักใบหน้าหล่อของคุณลุงออกจากแก้มของคุณน้าคนสวยของเขา พิศลดาหัวเราะชอบใจมองลุงกับหลานมองหน้ากัน

“ทำไมล่ะครับ ลุงยังทำโทษน้าสวยของหนูไม่เสร็จเลยนะ” มาร์ตินพรมจูบไปที่ฝ่ามือน้อยๆที่กำลังดันหน้าเขาอยู่

“อื้อ ฉวยเจ็บ” แพนเตอร์ดิ้นหนีออกจากมาร์ตินถลาเข้าซบอกของพิศลดา มือน้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ