บทที่ 85 ก็คนมันคิดถึง

พิศลดากำลังนอนหลับตาพริ้มแช่น้ำนมอยู่ในอ่างจากุซซี่ วันนี้เธอมีเรียนตอนสิบโมง ทำให้มีเวลาเหลือเฟือที่จะนอนแช่ตัว เพราะตอนนี้พึ่งจะแปดโมงเอง แต่คนที่กำลังสบายๆ กลับต้องสะดุ้งตัวสุดตัว เมื่อมีมือปริศนามาถูที่หลัง ตากลมโตเบิกกว้างขึ้นแล้วตวาดแว๊ดเสียงดัง เมื่อเห็นว่าเจ้าของมือคือใคร

“ป๋า! กลับมาเมื่อไห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ