บทที่ 88 หนูอยากได้

“อื้อ” พิศลดาบิดตัวไปมาเพื่อขับไล่ความเมื่อยขบตามร่างกาย เมื่อวานตั้งแต่ตาเฒ่ากลับมา เธอก็แทบจะไม่ได้พักร่างเลย ต้องคอยตอบสนองความต้องการอันมากมายของเขา พอเธอจะหลับก็ถูกปลุกเร้าด้วยไฟพิศวาสอยู่ตลอด ไม่รู้ไปเอาเรี่ยวเอาแรงมาจากไหน กว่าจะปล่อยให้พักได้ก็แทบจะสลบคาเตียง และตอนนี้ก็ไม่รู้หายไปไหนใช้แรงไ...