บทที่ 9 เริ่มรุกทีละนิด (3)
เมื่อแม่หนูน้อยของเขาปล่อยมือ มาร์ตินก็ลูบลำคอตัวเอง ไม่คิดว่าพิศลดาจะดุอย่างนี้ ถ้าเกิดเขาทำอะไรให้ไม่ถูกใจบ่อยๆ ได้ถูกแม่เสือขย้ำตายแน่ เกิดมาจนกระทั่งตอนนี้ยังไม่เคยมีใครทำกับเขาแบบนี้มาก่อน มีแต่แม่เสือสาวคนสวยคนนี้แหละที่กล้าและเขาก็ยอมเสียด้วยสิ
สายตาของเหล่าพนักงานต่างเพ่งมองมายังพิศลดาเป็นตาเดียว สร้างความอึดอัดให้กับคนตัวเล็กเป็นอย่างมาก จนมาร์ตินหันกลับมามองคนตัวเล็กที่เดินก้มหน้างุดๆ ไม่ทันได้มองว่าเขาหยุดเดินแล้วทำให้หน้าผากเล็กชนเข้าที่อกกว้างเต็มๆ
“อุ๊ย!” พิศลดาลูบที่หน้าผากตัวเองป้อยๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองมาร์ตินที่ยืนโอบเอวเธออยู่
“เจ็บมากไหมคะ” มาร์ตินลูบหน้าผากเล็กอย่างเป็นห่วง ไม่สนใจสายตาอยากรู้อยากเห็นของเหล่าพนักงานที่คอยเมียงมองดูอยู่
“ไม่เจ็บค่ะ” พิศลดาส่ายหน้า
“งั้นเราขึ้นไปบนห้องทำงานพี่กันดีกว่า ไม่ต้องสนใจใคร สนใจแค่พี่คนเดียวก็พอคนอื่นไม่สำคัญสำหรับหนูหรอก”
มาร์ตินโอบเอวบางเข้าไปในลิฟต์ การกระทำที่มาร์ตินแสดงออกต่อพิศลดาสร้างความงุนงงให้ผู้ที่พบเห็นเป็นอย่างมาก เพราะไม่เคยเห็นเจ้านายหนุ่มในมุมแบบนี้มาก่อน
“หนูนั่งรอพี่ในนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวพี่ขอตัวไปประชุมต่อก่อน เสร็จแล้วจะรีบออกมาหา” มาร์ตินเปิดประตูห้องทำงานพาคนตัวเล็กมานั่งที่โซฟารับแขกตัวหรู
“ให้หนูกลับเลยก็ได้นะคะ อยู่นี่ก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว อีกอย่างเดี๋ยวโดนพนักงานพี่มาร์ตินนินทาแย่ ยิ่งหนูเป็นนักศึกษาด้วย”
“ไม่ได้ ห้ามกลับก่อนเด็ดขาด ถ้าใครกล้านินทาพี่จะไล่ออกให้หมด พี่บอกแล้วไงอย่าไปสนใจคนอื่น” มาร์ตินพูดจริงจัง ลองถ้าใครกล้ามานินทาหนูน้องของเขาสิจะไล่ออกให้หมดไม่ว่าหัวหงอกหัวดำ
“ห้ามกลับก่อนนะน้องเฟิร์นถ้าไม่อยากให้พี่ใจร้ายก็ทำตามที่พี่พูด เข้าใจไหมครับ”
“ก็ได้ค่ะ พี่มาร์ตินรีบไปประชุมต่อเถอะ ปล่อยให้คนอื่นรอมันไม่ดี”
“ครับ เดี๋ยวมานะ แต่ก่อนไปขอชื่นใจที” มาร์ตินหอมแก้มบางตอนเผลอก่อนจะเดินยิ้มออกไปอย่างอารมณ์ดี
พิศลดาจับแก้มข้างที่ถูกหอมอย่างขุ่นเคือง วันนี้เธอโดนหอมแก้มไปแล้วไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ
นั่งว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำพิศลดาก็ลุกขึ้นมาเดินสำรวจห้องทำงานหรู เธอเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าต่างบานใหญ่ ที่มองเห็นวิวทิวทัศน์ที่มองเห็นตึกสูงต่างๆ รวมถึงรถที่วิ่งสัญจรไปมาอยู่ข้างล่าง คนตัวเล็กเดินไปหยิบโทรศัพท์มาแล้วถ่ายเซลฟี่ตัวเองอยู่หลายรูปเก็บไว้ในแกลลอรี่
หญิงสาวย้ายมานั่งเล่นที่โต๊ะทำงานชายหนุ่ม เปิดคอมพิวเตอร์เพื่อที่จะเล่นเฟซบุ๊กแต่ปรากฎว่าเจ้าของเครื่องไม่ได้ล็อคเอาท์ของเขาออก มือบางเลื่อนเมาส์จะออกของมาร์ติน แต่ก็รู้สึกว่าชื่อที่เห็นมันคุ้นเธอเลยถือโอกาสเข้าไปสำรวจด้วยความอยากรู้ แล้วก็เปิดของตัวเองในโทรศัพท์เพื่อดูรายชื่อของคนที่มากดไลก์ของเธอ ปรากฏว่ามีชื่อเบียร์ที่มาร์ตินใช้อยู่ตามกดไลก์ของเธอทุกเรื่องราว แล้วรูปโปร์ไฟล์ที่เขาใช้ก็ป็นเบียร์เหมือนกับชื่อ
“ร้ายนักนะพี่มาร์ติน ไม่ยอมใช้ชื่อและรูปของตัวเอง ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วขอสำรวจคอมพิวเตอร์หน่อยนะ อยากรู้ว่าซุกซ่อนอะไรเอาไว้บ้าง” มือบางกดปิดเฟสบุ๊ก และเริ่มเปิดโฟลเดอร์ต่างๆ จนมาเจอกับอัลบั้มรูป พิศลดาเลยเปิดเข้าไปดูแล้วก็เห็นรูปเธอเต็มไปหมดตากลมโตเบิกกว้าง
“โห นี่ตามเซฟรูปเราทุกรูปเลยเหรอเนี่ย”
และระหว่างที่กำลังนั่งเพลินๆ ประตูห้องทำงานบานใหญ่ก็ถูกเปิดออกด้วยมือของเจ้าของห้อง
“อะแฮ่ม ทำอะไรคนสวย” มาร์ตินเดินเข้ามาหยุดอยู่ที่หลังโต๊ะทำงาน มองดูสาวน้อยของเขาที่กำลังนั่งดูรูปตัวเอง สงสัยเขาจะโดนหนูน้อยจับได้เสียแล้วว่าเขาตามส่องอยู่
“พี่มาร์ตินเซฟรูปหนูไว้ทำไมคะ” พิศลดาไม่ตอบคำถามแต่เป็นฝ่ายย้อนถามเสียเอง
“ก็เอาไว้ดูเวลาไม่เห็นหน้าหนูไง” มาร์ตินหย่อนสะโพกสอบลงบนที่พักแขนทำให้ร่างแนบชิดกับคนตัวเล็ก
พิศลดามองค้อน และแกะมือหนาที่เอามาวางพาดไว้บนไหล่เธอ “แอบส่องหนูมานานรึยังคะเนี่ย”
“ก็ตั้งแต่เจอกันวันแรกๆ เลย” มาร์ตินบอกยิ้มๆ
“แต่โดนจับได้แล้วก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องแอบตามส่องแต่ขอส่องแบบตรงๆ เลยละกัน”
“บ้า” พิศลดาผลักมาร์ตินให้ออกห่าง แล้วกระโดดหลบอ้อมแขนแกร่งที่จะมาคว้าเธอเข้าไปในอ้อมแขนเขา
“เลิกหนีพี่แล้วไป ทานข้าวกันดีกว่าคนสวย” มาร์ตินเดินไปหยิบกระเป๋าสะพายใบโตของพิศลดามาสะพายไว้ที่ไหล่ของตัวเอง ก่อนจะเดินไปโอบเอวบางให้ออกเดินไปพร้อมกัน
“พี่มาร์ตินเอากระเป๋ามาให้หนูดีกว่า แล้วก็เลิกโอบเอวได้แล้วหนูเดินเองได้ไม่หลงหรอกน่า” พิศลดาพยายามจะแกะมือหนาที่เกาะหนึบอยู่ที่เอวบางของตัวเองออก แต่มือปลาหมึกก็ไม่ยอมปล่อย
“พี่สะพายให้เองน่า และพี่โอบไว้แบบนี้ก็ดีแล้วไม่งอแงนะคนสวย” มาร์ตินเดินยิ้มแย้มไม่มีท่าทางเคอะเขินที่จะต้องสะพายกระเป๋าให้กับคนตัวเล็กเพราะเขาเต็มใจที่จะทำให้เธอ
หลังจากที่พากันไปทานอาหารมา มาร์ตินก็มาส่งพิศลดาที่คอนโด และยืนกรานว่าจะขึ้นไปส่งถึงหน้าห้องห้องของสาวน้อยท่าเดียว แต่สาวน้อยผู้หวาดระแวงโคแก่ไม่ยินยอมเช่นกัน โดยให้เหตุผลว่าดึกแล้ว ไม่เหมาะสมที่ชายหนุ่มจะขึ้นไป เจ้าพ่อเบียร์เลยต้องจำยอมทั้งๆ ที่ไม่เต็มใจ แต่ก็ไม่วายฉวยโอกาสเอากำไรจากแก้มหอมนุ่มจนได้กินขนมตุ๊บตั๊บไปตามระเบียบ แต่ก็ถือว่าคุ้มแสนคุ้มที่ได้ดอมดมแก้มหนูน้อยของเขา
