บทที่ 91 สัญญาต้องเป็นสัญญา

“แผล็บ แผล็บ”

“อื้ออ เมียจ๋า ขอป๋านอนต่ออีกหน่อยนะ อย่าพึ่งเลียสิคนดี หืม” เสียงงัวเงียๆ พึมพำ ทำไมวันนี้เมียเขามาแปลก เลียหน้าเลียตาด้วย แต่ความง่วงมันมีมากกว่าจึงไม่ได้สนใจที่จะลืมตาขึ้นมามอง ปล่อยให้เมียนอนคลอเคลียอยู่แบบนี้แหละเขาชอบ จนลืมคิดไปว่าสิ่งที่เขาคิดว่าเมียอาจจะไม่ใช่ก็ได้

“เมี๊ยว เมี๊...