บทที่ 103 ชีวิตนั้นมันทุกข์เข็ญเหลือเกิน

ขณะที่ทั้งสองพากันเดินออกมาถึงบริเวณสำนักงาน เสียงของโทรศัพท์ก็ดังกังวานขึ้น ปฏิพัทธ์เห็นว่าพนักงานกำลังทำงานง่วนกันอยู่ เขาจึงส่งสัญญาณว่าเขาจะรับสายนี้เอง

“ห้างหุ้นส่วนจำกัด ส.การค้าสวัสดีครับ”

เสียงหวานส่งไปตามสายอย่างพร้อมที่จะให้บริการ แต่แล้วคนพูดก็ต้องฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะอุทานอย่างดีใจ

“หนู...