บทที่ 121 Back to the Future

ปีพุทธศักราช 2567

บนโบกี้รถไฟ

สมรักสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์มือถือที่มันร้องอยู่ในกระเป๋ากางเกง เขารีบผละออกมาจากอกของดวินทร์แล้วล้วงมันออกมา จึงพบว่าเป็นสายของเพนนี

[“เลิฟถึงไหนกันแล้วลูก”]

“อยู่บนรถไฟครับแม่”

[“อ้าว ทำไมนั่งรถไฟกลับละ”]

“เลิฟอยากชมวิวสวย ๆ น่ะครับ แล้วก็คิดถึง… ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ