บทที่ 122 ได้เจอกันเสียที

“ได้เจอกันเสียที ฉันรอเวลานี้มานานหนักหนา”

เพราะมันเป็นเวลาหกสิบกว่าปีแล้วนับจากวันที่ปฏิพัทธ์ได้เจอกับสมรักที่ใต้ต้นโพธิ์ต่อหน้าเทวดาองค์นั้น

“ดีใจจังครับที่ได้เจอกันอีก”

ในขณะที่สมรักเพิ่งจะเจอกับปฏิพัทธ์เมื่อชั่วโมงกว่า ๆ ที่ผ่านมาเท่านั้นเอง

“สบายดีใช่ไหม”

“สบายดีครับ ดีมาก ๆ เลยครับ”

เมื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ