บทที่ 24 สีขาวแสนบริสุทธิ์

คนถูกตีน้ำตาหยดติ๋ง ๆ เหมือนโคลนที่หยดจากชายเสื้อ คนตีก็ต้องกลืนน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมา ครั้นเมื่อกลั้นไม่อยู่ก็เบี่ยงหน้าหนี แล้วเดินขึ้นบ้านไป ปล่อยให้แสนเป็นฝ่ายปลอบลูกแทน

ปฏิพัทธ์แอบมองลูกอยู่หลังหน้าต่างยามที่แสนอาบน้ำล้างโคลนให้พวกเขา มองลูก ๆ จนแสนพากินข้าว และพาเข้านอน ปฏิพัทธ์ถึงใช้เวลานั้น...