บทที่ 26 บ้านแสนรัก

“ขี้น้อยใจจังเลยนะเจ้าสีนวล”

ปฏิพัทธ์แซว แล้วก็เอาผ้าที่ถือติดมือมาเช็ดน้ำตาให้มัน ส่วนแสนรักปีนคอกไปให้พ่ออุ้มไปขี่หลัง แล้วคุยกับเจ้าสีนวล

“เอ็งไม่ต้องไถนา แต่ยังต้องให้ข้าขี่หลังอยู่นะเจ้าสีนวล”

“แหมะ แหมะ”

สีนวลผงกหัวขึ้นมาตอบรับอย่างเต็มใจ แล้วจุ่มหัวลงไปในรางอาหาร เคี้ยวเอื้องอย่างเอร็ดอร่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ