บทที่ 47 ไก่งามเพราะขน

“แสนรักครับ”

“ครับหม่ามี้”

“วันนี้เฝ้าร้านแทนหม่ามี้ได้ไหมลูก”

“ได้ครับ ว่าแต่หม่ามี้จะไปไหนหรือครับ”

“หม่ามี้จะไปตัดผมเสียหน่อยน่ะ มันเริ่มยาวแล้ว”

แสนรักมองเส้นผมของแม่แล้วก็ยิ้มอย่างมีความสุขเพราะคิดถึงเมื่อคืนตอนที่พ่อจับมันไปทัดหูให้ แล้วดึงแม่เข้าไปกอดหอม เขาไม่ได้เห็นภาพนั้นมานานแล้วเพรา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ