บทที่ 52 หอบดวงใจไปกับรถไฟ

แล้ววันที่ความฝันของแสนเป็นจริงก็มาถึง เขารวบรวมเงินสิบหมื่นกับทองสองบาท แล้วพาลูกเมียขึ้นรถไฟเพื่อเดินทางกลับไปกราบขอขมาพ่อตาแม่ยาย แม้มันจะผ่านมาถึงเก้าปี แต่เขาก็ไม่ทิ้งความตั้งใจแรก ปฏิพัทธ์เองก็ไม่ได้คิดเสียดายเงินทอง เพราะไม่ว่าจะมากมายเท่าไรก็ไม่สามารถชดเชยให้พ่อกับแม่ของสมรักได้ เขายินดีมอบเ...