บทที่ 56 อ้อมกอดที่โหยหา

“พ่อ!”

ปฏิพัทธ์ในร่างของสมรักอุทานเรียกพ่อ ทุกคนอาจเข้าใจว่าเขาเรียกบุญมีเศรษฐีวัยห้าสิบห้าปีที่ยืนจังก้ายกปืนลูกซองลำยาวไว้บนบ่าและกำลังมองมาที่ปฏิพัทธ์ด้วยสายตาที่เดาไม่ออก ทว่าคำว่า ‘พ่อ’ ที่ปฏิพัทธ์โพล่งขึ้นมานั้นเขาเรียก ‘ปกรณ์’ บิดาผู้ให้กำเนิดในยุคที่เขาจากมาต่างหาก

“ทำไมพ่อถึงมาอยู่ที่นี่”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ