บทที่ 61 ความทรงจำที่ขาดหาย

“ฟื้นแล้วเหรอลูก แม่เป็นห่วงแทบแย่ หมอบอกว่าไม่เป็นอะไรมาก แต่ทำไมหลับไปตั้งวันกับคืน” เพนนีลูบศีรษะสมรักในร่างของปฏิพัทธ์เบา ๆ น้ำตาของนางคลอเบ้าเพราะสงสารลูกชายเหลือเกิน แต่กระนั้นด้วยความที่นางเป็นคนตลกและไม่อยากให้ลูกกังวล นางจึงกระเซ้า “ไปทัวร์นรกมาสนุกไหมล่ะลูก เล่าให้พ่อฟังหน่อยสิ พ่อเขาจะได้...