บทที่ 69 บอกว่ารัก

หลังถอดเฝือก สมรักก็อยากจะวิ่งให้ทั่วโรงพยาบาล แต่สังขารยังไม่ค่อยอำนวย ดวินทร์คอยประคองให้เดินช้า ๆ เพราะกลัวว่าสมรักจะยังเจ็บขา ทว่ากระดูกของเขาเชื่อมประสานกันได้อย่างรวดเร็วจนหมอยังแปลกใจ

“เราเดินไหว ไม่ต้องใกล้ขนาดนี้ก็ได้ดวินทร์”

สมรักเอนตัวหนี ยามดวินทร์โอบประคอง ใช่ว่าจะรังเกียจ แต่เพราะลำแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ