บทที่ 78 การปรากฏตัวของเขาทั้งสอง

ปีพุทธศักราช 2505

ปรู๊น ปรู๊น

เสียงหวูดดังเป็นสัญญาณว่าขบวนรถไฟสายมรณะกำลังจะเข้าจอดในชานชาลา ปฏิพัทธ์จึงละสายตาจากวิวนอกหน้าต่างมาสบตากับสามีและมองดูลูก ๆ ที่ยังคงหลับปุ๋ย

“แสนรัก แสนดี ตื่นได้แล้วลูก ถึงบ้านเราแล้ว”

แสนดีในวัยสี่ขวบยกหลังมือขึ้นขยี้ตา แล้วลุกขึ้นมานั่งโดยไม่งอแงเลยสักนิด

“ผมช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ