บทที่ 104 (ใบบัว@เมืองราม49)

“ผมยกให้คุณหมอแล้วนี่ครับ ฝากดูแลลูกสาวผมด้วยนะครับ เธออาจจะเอาแต่ใจไปบ้าง แต่ดาหลาก็ไม่มีพิษมีภัยกับใครหรอกครับ” พ่อเลี้ยงอินคาพูดจบประโยคก็เดินจากไป ปล่อยให้นายแพทย์หนุ่มยืนถอนหายใจอยู่ตรงนั้น ราวกับว่าเขากำลังจะสิ้นแรง

“หึ! ใครบอกว่าเธอไม่มีพิษมีภัย นี่ไง! ผมกำลังเผชิญกับพิษสงของหล่อนอยู่นี่ไงเล...