บทที่ 28 Chapter 152 ความใกล้ชิด 2

“เย็นนี้ฉันขอบาย ไม่ไปกับนายนะ เหนื่อยอยากนอนพัก” หญิงสาวพูดพลางหิ้วกระเป๋าเข้าไปในห้อง แต่ทว่าออสตินได้คว้ากระเป๋าในมือของใบพลูมาถือไว้เอง

“เอามานี่เดี๋ยวถือให้ เดินเข้าไปสิ”

“แล้วนายจะเดินตามฉันเข้ามาทำไม”

“ไม่เห็นรึไงว่ามีห้องนอนแค่ห้องเดียว” ออสตินพูดพร้อมกับถือหิ้วกระเป๋าของเขาและเธอเข้าไปภายในห้องนอนอย่างไม่รีรอให้หญิงสาวอนุญาต

“นายก็นอนด้านนอกสิ เรื่องอะไรฉันต้องนอนกับนายด้วย” หญิงสาวถึงกับแผดเสียงดังออกมา เมื่อเธอไม่ปรารถนาที่จะนอนร่วมห้องกับออสติน

“นั่นมันปัญหาของเธอ ไม่ใช่ปัญหาของฉันสักหน่อย มาเหนื่อยๆ ขออาบน้ำนอนพักก่อนนะ เธอมีอะไรจะด่าหรือว่าฉัน เก็บเอาไว้ก่อนนะครับคุณใบพลู หลังจากที่ผมอาบน้ำเสร็จคุณค่อยระเบิดออกมา” ออสตินทำหน้าทะเล้นพร้อมกับคำพูดคำจากวนๆ ก่อนที่เขาจะหยิบผ้าเช็ดตัวออกมาจากกระเป๋าแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ พลางผิวปากออกมาด้วยท่าทางที่อารมณ์ดี

“นายออสติน! เฮ้อ! อะไรของเขาเนี่ย” ใบพลูถึงกับตะเบ็งเสียงออกมาดังลั่น พลางถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าที่จะต้องต่อล้อต่อเถียงกับเขาขึ้นมาอีกครั้ง

หญิงสาวต้องเดินออกมาด้านนอกด้วยความจำใจ แต่ทันใดนั้นเองรอยยิ้มเริ่มเปื้อนบนใบหน้าของใบพลูขึ้นมาแทนความหงุดหงิด ที่เพิ่งเกิดขึ้น เมื่อเธอมองออกไปจากระเบียงของบ้านพัก แล้วพบว่าทิวทัศน์ด้านหน้าสวยงามกว่าที่เคยพบเจอมา ที่นี่ไม่ต่างจากสวรรค์บนดิน อาจจะจะเป็นบรรยากาศรอบตัวหรือคนที่มาด้วยกันแน่นะ ที่กำลังทำให้ใบพลูยิ้มกว้างได้ขนาดนี้

“สวยจัง อากาศก็ดีด้วย” หญิงสาวเดินตรงไปด้านหน้าแล้วเอามื้อค้ำระเบียงไม้เอาไว้ ก่อนจะค่อยหลับตาลง พลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ซึ่งทำให้เธอรู้สึกดีกับการได้ดื่มด่ำกับธรรมชาติแบบนี้ ใบพลูยังคงยืนอยู่แบบนั้นเธอมองออกไปด้านหน้าด้วยรอยยิ้มที่สดใสกว่าที่เคย

ถ้าหากออสตินไม่ใจร้าย เขาเป็นแบบนี้ตลอดไปคงจะดีไม่ใช่น้อย หญิงสาวค่อยๆ หยิบสมาร์ตโฟนเครื่องแพงออกมาจากกระเป๋ากางเกง เพื่อถ่ายภาพสวยๆ เก็บเอาไว้ ก่อนที่เธอจะพบว่ามารดาได้ส่งข้อความเข้ามา เพราะตลอดระยะเวลาที่เดินทางมาที่นี่หญิงสาวได้ปิดเสียงเตือนเอาไว้

“ข้อความอะไร” เพียงแค่กดเข้าไปดูใบพลูถึงกับถอนหายใจออกมาเสียงดัง ความรู้สึกเหมือนกำลังจะหมดพลังทั้งที่เพิ่งจะเจอสิ่งดีๆ

“ทำไมต้องรุกรานไปถึงแม่ฉันด้วยนะ” ใบพลูเริ่มแปลกใจ เพราะในตอนนี้มิ้นต์เริ่มที่จะอยู่ไม่เป็นสุข จนผิดนิสัยของผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนสำคัญของชายหนุ่ม

“หรือว่ามันจะเป็นแผน แต่มิ้นต์จะทำแบบนี้ทำไมกัน ในเมื่อเราก็ไม่เคยมีเรื่องกินแหนงแคลงใจกันมาก่อน” ใบพลูเริ่มใช้ความคิด ก่อนที่หญิงสาวจะตัดสินใจ ส่งข้อความกลับไป เพื่อไม่ให้มารดาเป็นกังวลใจ

“ทำอะไรอยู่เหรอ หืม”

“ว้าย! ออสติน นายทำบ้าอะไรเนี่ย ถอยไปเลยนะ” ใบพลูถึงกับร้องออกมาเสียงหลง เมื่อชายหนุ่มสวมกอดเธอไว้หลวมๆ จากทางด้านหลัง กลิ่นอ่อนๆ ของสบู่จากผิวกายโชยมาแตะปลายจมูก จนรู้สึกหลงใหล ทำให้เธอกลัวว่าจะเผลอใจปล่อยให้เขาฉวยโอกาสอีกครั้ง

“ทำไมขวัญอ่อนจัง ไปอาบน้ำได้แล้ว ไม่เหนียวตัวรึไง หืม” ถ้อยคำที่ฟังดูอ่อนโยน กำลังส่งผลให้หัวใจดวงน้อยๆ ของใบพลูเต้นไม่เป็นจังหวะ แต่ก็ไม่ลืมที่จะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงงอนๆ เมื่อเธอกำลังแคลงใจชายหนุ่มกับผู้หญิงอีกคน

“ฝากไปบอกแฟนของนายด้วย อย่ายุ่งกับครอบครัวของฉัน” คราวนี้ใบพลูพูดอออกมาด้วยน้ำสียงห้วนๆ

“ใคร ใครคือแฟนของฉัน ฉันมีแค่เธอที่เป็นคู่หมั้น นอกจากนั้นก็ไม่มีใคร”

“ฉันคิดว่านายจะพูดคำว่า นอกจากฉันก็มียังมีมิ้นต์อีกคน”

“ฟังฉันนะใบพลู เธออย่าเชื่อคำพูดของมิ้นต์เด็ดขาด ไม่ว่ามิ้นต์จะพยายามทำให้ฉันดูแย่ในสายตาของเธอ ยังไงมิ้นต์ก็คือคนอื่น เขาไม่มีทางที่จะเข้ามารับรู้ความรู้สึกของเราได้ ที่สำคัญเธอต้องอยู่ห่างๆ จากมิ้นต์และก็ไอ้เดย์ด้วย เข้าใจไหม”

“ทำไมฉันต้องทำตามที่นายสั่งด้วย” ใบพลูถึงกับแสดงความไม่พอใจออกมาเมื่อเธอถูกออสตินสั่งห้าม

“ก็เพราะว่าบริษัทมิ้นต์มินนี่กรุ๊ปคือคู่แข่งของกวินชูยังไงล่ะ” ออสตินพยายามอธิบายให้ใบพลูได้เข้าใจ ซึ่งดูเหมือนว่าเธอไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไหร่

“นายรู้ดีจัง แสดงว่านางแบบคนนั้นที่ถูกจ้างตัดหน้าไปเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับบริษัทของมิ้นต์ เป็นฝีมือนายที่ช่วยมิ้นต์ใช่ไหม หล่อนถึงได้ทำโพรเจกต์ใหม่ตัดหน้าฉันไป จนฉันโดนคุณพ่อดุสั่งให้ฉันออกแบบคอลเลกชันใหม่แข่งกับนาย”

“ฉันจะทำแบบนั้นกับบริษัทของเราได้ยังไง”

“ของเราหมายความว่าไง”

“เธอโง่หรือแกล้งโง่กันแน่ เรื่องแค่นี้ยังจะต้องให้ฉันอธิบายอยู่อีกเหรอ...หืม”

“ออสติน! อื้อ อื้ม”

ใบพลูถึงกับร้องออกมาเสียงหลง เมื่อริมฝีปากของออสตินได้กดลงมาที่เรียวปากได้รูปของหญิงสาวอย่างดูดดื่ม ความสยิวซ่านแผ่คลุมไปทั่วอณูอากาศ ทั้งสองเริ่มปราศจากความหมางเมิน

หญิงสาวถึงกับหัวใจเต้นแรงหายใจไม่เป็นจังหวะ เมื่อถูกออสตินจู่โจม ชายหนุ่มใช้สองมือประคองใบหน้างามเอาไว้ ก่อนจะประกบริมฝีปากกดจูบเธออย่างหื่นกระหาย แต่ทว่าดูเหมือนออสตินจะไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่นัก เพราะในเวลาเขาทำกับเธอมากกว่าจูบไม่ได้

บทก่อนหน้า
บทถัดไป