บทที่ 99 (ใบบัว@เมืองราม44)

“ขอบคุณมากค่ะ คุณพ่อใจดีที่สุดเลย” หนูน้อยยกมือขึ้นไหว้อย่างอ่อนน้อมสวยงาม ก่อนจะเอามือเล็กคล้องลำคอแกร่ง เธอสวมกอดพ่อเลี้ยงหนุ่มไว้แน่น ราวกับว่าเขาคือบิดาผู้ให้กำเนิด

“มีความสุขกันจังเลยนะ ชิ!” ม่านฟ้ากำมือแน่น หล่อนรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังถูกเหวี่ยงออกไปนอกโลก เมื่อมองออกไปแล้วเห็นพ่อเลี้ยง...