บทที่ 37 บทที่ 36 บีบหัวใจ

บทที่ 36

บีบหัวใจ

หลังจากที่ฉันถูกพาออกมานอนพักที่ห้องพักฟื้นฉันก็เริ่มรู้สึกตัว ความเจ็บปวดที่ฉันมีมันค่อย ๆ จางหายไป ฉันลืมตาขึ้นมาเห็นคุณปราณยืนอยู่ที่ปลายเตียง ฉันอดไม่ได้ที่จะเรียกหาคุณโปรดว่าเขาอยู่ไหน ฉันคิดถึงเขาเหลือเกิน.... คิดถึงเสียงบ่น คิดถึงแววตาของเขา

"คุณโปรดล่ะ ฮือออ คุณปราณคุณโปร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ