บทที่ 3 CHAPTER 2 อยากเอาแล้ว Nc++
CHAPTER 2 อยากเอาแล้ว Nc++
"ฮึก..อย่าทำฉันแรง..นะ"
มือเล็กกุมเต้าอวบสองข้างไว้มั่น
ทว่า...เขากับปัดมือเธอทิ้ง แล้วชันตัวขึ้นถอดกางเกงตัวเองโยนทิ้งไปอีกทาง
"ฉันดูเหมือนคนดีไหม ?"
"มะ ไม่"
"เออนั่นแหละ ร้องขอไปก็ไม่ช่วยให้ช่วงล่างเธอรู้สึกดีขึ้นหรอก"
ริมฝีปากหนากระตุกยิ้ม..
"ฉันจะเล้าโลมก่อน เธอจะได้ไม่เจ็บมาก"
ริมฝีปากหนาคอบยอดปทุมถันสีชมพูอ่อนอย่างเอาแต่ใจ ตวัดลิ้นปาดละเลงซ้ายขวาดูดดุนจนยอด'อกเริ่มเปลี่ยนสี
"อึก..จ เจ็บนะ"
มือเล็กถือวิสาสะดันใบหน้าหล่อ'ออก
"เธอไม่มีสิทธิ์ทักท้วง เธออ่อยฉันเอง ช่วยไม่ได้"
นิ้วแกร่งเกลี่ยที่กรอบหน้าสวยลงไปจนถึงตรงช่วงท้องที่เป็นร่องสิบเอ็ดของเธอ เขาวนอยู่อย่างนั้นจนคนใต้ร่างเกร็งหน้าท้อง..
"ฉันจะค่อย ๆ เล่นตรงนี้ของเธอ"
นิ้วแกร่งแหวกแคมสองข้างที่ปิดสนิทให้แยกออก..เผยให้เห็นเนื้อนูนที่เด็นล่อตาล่อใจ
"จะลูบคลึง เบา ๆ"
นิ้วโป้งคลึงเนื้อนูนส่วนนั้นเป็นวงกลม..จากที่เธอนอนเม้มริมฝีปากแน่น ตอนนี้เริ่มเผยอราวกับว่าจะครางออกมา
ร่างแกร่งชันตัวขึ้นไปขนาบร่างเล็กเปลือยก่อนจะขบเม้มติ่งหูแล้วกระซิบ
"จะสอดนิ้วเข้าไปแล้ว..แต่ไม่มันส์เท่าเอ็นฉันหรอก"
"อึก.."
ร่างเล็กกระตุกฮวบ เขาใช้นิ้วกรีดรอยแยกแล้วกระทุ้งเข้ามาคราเดียวจนสุดข้อนิ้ว...
ฉันกัดปากตัวเองแน่น..เบ้หน้าด้วยความเจ็บแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ก่อนที่ความเจ็บและจุกจะค่อย ๆ เลือนหายไปเพราะเขาเริ่มขยับนิ้วแกร่ง..ช้า ๆ นิ้วโป้งยังคลึงตรงที่เดิม ทว่ายิ่งเขาทำแบบนี้ฉันก็ยิ่งรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง ร้อนวูบวาบไปหมด..
"อยากเอาแล้ว"
เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยขึ้น
เขาแทรกตัวเข้ามาที่ระหว่างขาเรียว มือหนายกขาเป็นรูปตัวเอ็ม..มืออีกข้างจับท่อนเอ็นที่แข็งผงาดชี้หน้าสวมถุงยางพลางชักรูดสองสามครั้งเตรียมความพร้อมสำหรับสอดใส่ เขาจับหัวเห็นสีแดงเคาะที่บนโหนกนูนสองสามครั้ง..ก่อนจะขยับลงไปกรีดกรายร่องแยกที่มีน้ำสีใสฉ่ำเยิ้ม..
เขากดหัวเห็ดสีแดงเข้าไปช้า ๆ พยายามกระเด้าเบา ๆ ~ กลับทำให้ร่างเล็กตัวสั่นเทิ้มด้วยความเจ็บแม้ว่ามันจะเข้าไปได้แค่หัว..
"ซี๊ดด..แน่นฉิบหาย"
ริมฝีปากหนาซี๊ดปากอย่างหนัก พยายามกดความเป็นชายของตัวเองเข้าไปจนสุดลำแล้วถอนออกมา..มองหาสิ่งที่เขาต้องการ นั่นคือ เลือดบริสุทธิ์ ของเธอ
ดวงตาคมลอบมองกลีบกุหลาบที่แดงก่ำจากการกระทำเมื่อครู่..พร้อมคราบเลือดสีแดงที่ติดอยู่ตรงปลายหัวถุงยางที่เขาสวมใส่
'ที่เธอพูดจริง..เธอไม่ได้โกหก'
ลิ้นสากดันติดกระพุ้งแก้มซ้ายขวาพลางหัวเราะชอบใจ
จ้องมองใบหน้าเธอด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ พรมจูบหน้าผากมนอย่างลืมตัว..
"ฉันจะทะนุถนอมเธอ เพราะเธอซื่อสัตย์ต่อฉัน"
ใบหน้าหล่อฉีกยิ้มกว้าง..จ้องเธอด้วยแววตาเอ็นดู
เขาทิ้งตัวลงนอนทับร่างเล็ก..ซุกใบหน้าหล่อที่ซอกคอ ลมหายใจเข้าออกถี่ยิบส่วนล่างของเขากระตุกถี่อยู่ในร่างกายของฉัน..
"พ พอใจแล้วใช่ไหม"
เสียงหวานเอ่ยตะกุกตะกัก เธอชั่งใจอยู่นานกว่าจะพูดคำนี้ออกไป
"ยัง"
เสียงทุ้มดังขึ้นข้างกกหู
"ฉันยังไม่ได้กระแทกเธอสักครั้ง จะพอใจได้ไงที่เอาคาไว้เพราะไม่อยากให้เธอเจ็บมาก รู้ไหม"
น้ำเสียงกระเส่าเอ่ยขึ้นพร้อมกับเอวสอบที่เริ่มขยับเขยื้อนช้า ๆ จากจังหวะเนิบนาบเป็นเร็วขึ้นและแรงขึ้น..จนสองเต้าอวบสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก
"อ่ะ อ๊า ~ บะเบาหน่อยรักจุก"
เสียงหวานครางขาด ๆ หาย ๆ มือเล็กดันเอวสอบ..
"อ๊า ~ อดทนหน่อยดิวะ"
เขากดเสียงต่ำจ้องมองกลีบกุหลาบที่มีเอ็นเปื้อนเลือดบริสุทธิ์ของเธอกระทุ้งเข้าออกด้วยรอยยิ้ม..
ปึก ปึก ปึก!!
"อื้อออ ~ บะเบาหน่อย"
"เบาแล้วจะเสียวหรือไง ไม่เสียวหรอกต้องทำแบบนี้แหละ"
เอวสอบกระแทกกระทั้นใส่กลีบกุหลาบฉ่ำจนเสียงลามกดังลั่นห้อง..
ดวงตาคมสะดุดเข้ากับแสงจากแฟลชโทรศัพท์..ถ้าให้เดาคงเป็นไอ้พวกเชี้ยที่ตามมาดูเขาอึ๊บหญิงแน่นอน..
มือหนาคว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงร่างเขาและเธอจนมิด...ไม่วายตอกกระแทกย้ำ ๆ จนคนใต้ร่างครวญครางแทบขาดใจ..
"อ๊า ~ อ่ะ อ๊าห์ ~"
เอวสอบที่ขยับถี่ยิบขยับช้าลง..รับรู้ถึงแรงตอดรัดและความร้อนอุ่นจากโพรงนุ่มด้านใน..ที่ตอนนี้ดูดรีดน้ำรักของเขาจนแทบหมดกระบอก...
ท่อนเอ็นลำใหญ่ถอนออกมาพร้อมกับคราบเลือดจำนวนมากปนกับน้ำรักของเขา...
มือหนาจับร่างเล็กนอนตะแคงข้าง..ให้ขดตัวงอเหมือนกุ้งแล้วแทรกตัวลงไปอยู่ด้านล่างจับความเป็นชายใส่เข้าไปในตัวเธออีกครั้ง ออกแรงกระเด้าก้นงอนเนิบนาบ..ซึมซับความรู้สึกผ่านตรงนั้นของเธอ...
'รู้สึกดี จนไม่อยากถอดออก'
เสียงเล็กที่ครางอู้อี้..เบาลงจนเขารู้สึกแปลกใจ ทำให้เขาต้องชันตัวมองเธอ...จึงทำให้รู้ว่าเธอหลับไปแล้ว
"หลับหรือสลบวะ"
เสียงทุ้มพูดขึ้นอย่างไม่เข้าใจ
เอวสอบกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วง..จนตัวเขาเองเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นในตัวเธออีกครั้ง...
ร่างแกร่งผละออกหยิบเศษเสื้อหอมฉุยของเธอขึ้นมาเช็ดเหงื่อที่หน้าผากหนาของเขา..ไม่วายสูดดมกลิ่นหอมของเธอผ่านเสื้อตัวบาง
เขารีบไปล้างตัวแล้วใส่เสื้อผ้าลงไปหาเพื่อนที่คลับด้านล่างทำตัวเหมือนปกติราวกับว่าเรื่องเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น
