บทที่ 4 CHAPTER 3 อย่าเอามันจืดชืด
CHAPTER 3 อย่าเอามันจืดชืด
"คนเงียบขรึมกลับมาแล้วครับ เย..ดเสร็จก็กลับมาเลย ไวทันใจจริง ๆ นึกว่าจะนอนกอดน้องรักซะแล้ว"
ศิลาเอ่ยทักเพื่อนตัวดีที่เพิ่งหย่อนก้นนั่งพร้อมกับคว้าแก้วเหล้าของเขาไปกระดกดื่มจนหมดแก้ว
"สงสัยจะเหนื่อยว่ะ ฮ่า ๆ"
เพื่อน ๆ พากันหัวเราะให้กับใบหน้าเข้มขรึมของ ไทม์ไทป์
"หัวเราะเชี้ยไร"
ไทป์ตวัดตามองเพื่อนอย่างไม่สบอารมณ์
"กูว่าแดกไม่อิ่มชัวร์ หน้าบอกบุญไม่รับแบบนี้"
วศินพูดแทรกขึ้นมา
"..."
เขาไม่ได้ตอบ แต่กลับถึงแก้วเหล้าแกว่งไปมาราวกับกำลังคิดอะไรสักอย่างเพียงแค่ไม่ได้พูดออกมา
"น้องรักไม่เด็ด ? หรอวะ"
ศิลาจงใจพูดขึ้น เขาเห็นตอนน้องนอนใต้ร่างไอ้เพื่อนใจโฉด
"ชื่ออะไรนะ ?"
ไทป์ถามอย่างไม่เข้าใจ เขาได้ยินคำนี้มาไม่ต่ำจากสามครั้งแล้ว
"ชื่อนับรัก น้องรักอ่ะมึงเอายังไงไม่รู้ชื่อวะ"
"ก็แค่เอา"
ไทป์พูดพลางแค่นหัวเราะ ยกแก้วเหล้าดื่มราวกับคนที่ไม่ได้รู้สึกอะไร
"งั้นกูขึ้นไปต่อได้ใช่ไหม ?"
ศิลาพูดแทรกขึ้น น้องน่ารักขนาดนี้ใครอดใจไหวก็บ้าแล้ว
#ห้อง Vip
"เชี้ยไทป์มึงเอาน้องจนนอนสลบเลยหรอวะ"
ศิลาลูบศีรษะทุยอย่างเอ็นดู
นับรักนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม...ถ้าให้เดาก็คงเปลือยเปล่านั่นแหละเพราะคนอย่างไอ้ไทป์มันไม่สนใจดูดำดูดีผู้หญิงหรอก
"หลับ มั้ง"
ร่างแกร่งหยิบบุหรี่จากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาจุดสูบพ่นควันสีขาวจนโขมงไปทั่วทั้งห้อง(แอร์)
"มึงออกไปดิ ถ้าน้องตื่นกูจะขอน้องก่อน"
ศิลาเอ่ยไล่ไทป์
"กูจะดู เผื่ออยากเอาอีก"
ไทป์ยักคิ้วจ้องศิลาไม่วางตา
ทันทีที่ร่างเล็กเริ่มรู้สึกตัว..เธอจะตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอกวาดตามองไปทั่วทั้งห้อง...ไหนจะสภาพเธอที่เปลือยเปล่า และในห้องนี้ยังมีผู้ชายถึงสามคนอีกด้วยทำให้เธอหวนนึกถึงคำพูดของเขา
(ถ้าฉันเอาเธอแล้ว เธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปเอากับใครอีกนอกเสียจากว่าฉันจะสั่ง)
'เขามันเป็นผู้ชายสารเลว !!'
"ขะ เข้ามาทำไมคะ"
เสียงเล็กตะกุกตะกักอยู่ ๆ เธอก็รู้สึกประหม่า..
"พวกมึงออกไปดิ น้องตกใจแล้ว"
ศิลาหันมาไล่วศินและไทป์อีกครั้ง
"จะทำอะไรก็รีบทำ"
ไทป์พูดปัดพลางหยิบมือถือขึ้นมากดเล่น...เขาไม่ได้สนใจนับรักที่สั่นกลัวอยู่บนที่นอนสักนิด
"พี่ขอได้ไหมครับ ห่มผ้าก็ได้"
ศิลาพูดพลางลูบศีรษะทุย..น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนชนิดที่ว่าต้อนเหยื่อให้จนมุมเลยล่ะ
"มะ ไม่ทำรักได้ไหมคะ รักไม่ได้เต็มใจกับคนนั้นรักก็ไม่ได้เต็มใจ"
ดวงหน้าสวยเงยหน้ามองศิลาด้วยแววตาตัดพ้อ..หยดน้ำตาหลั่งรินเป็นสาย
เขาไม่ใช่คนที่บังคับขืนใจใคร..แน่นอนว่าถ้าน้องรักบอก 'ไม่ เขาก็จะไม่' อดทนไว้ไอ้ศิลาหลวง !!
"อยากกลับบ้านไหมพี่จะไปส่ง"
"กลับได้หรอคะ"
เสียงเล็กพูดอุดอู้
"ไอ้ไทป์คงไม่ยอมให้เรากลับ เดี๋ยวพี่ไปหยิบผ้าขนหนูให้เราใส่ก่อนนะ"
น้องรักพยักหน้ารับ ว่านอนสอนง่าย 'ทำไมคนที่ได้ไม่เป็นกูวะ'
"มึงไม่เอา ?"
ไทป์เอ่ยถามขึ้นพลางหรี่ตามองร่างเล็กที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่ม
"เอา เดี๋ยวเอา"
ศิลาตอบอย่างไม่ลังเล
ร่างเล็กขยับตัวคลุมผ้าเช็ดตัว..แล้วรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมอีกชั้น..
"อย่าเล่นตัว ทำตัวน่ารัก ๆ นอนให้เพื่อนกูเอาเดี๋ยวกูให้กลับบ้าน"
ไทป์พูดและสูบบุหรี่เข้าปอดไปห่าใหญ่ เขากับเพื่อนมีของดีมักจะแบ่งปันกันอยู่แล้ว
นับรักถลึงตาใส่เขาอย่างไม่พอใจ เธอพยายามส่งสายตาอ้อนวอนพี่ศิลาและวศินราวกับต้องการความช่วยเหลือ แต่ทว่าพวกเขานั่งเงียบ..
"พี่ขอจูบเราได้ไหม พี่สัญญาจะไม่ทำมากกว่านั้นถ้าอยากกลับบ้านก็ต้องเชื่อพี่ ต้องไว้ใจพี่"
ศิลาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
จูบ ~ จ๊วบ
ศิลาจูบกลีบปากสวยด้วยความอ่อนโยน เขาจับแขนเรียวให้คล้องลำคอตัวเองพลางเอนตัวคร่อมร่างเล็ก..
วศินที่นั่งอยู่อีกมุมเงียบ ๆ จ้องมองพฤติกรรมของคนที่อนุญาตสลับกับคนที่ได้รับคำอนุญาตไม่วางตา
"หวงก็บอกหวง"
วศินพูดเสียงเข้ม
"เสือก!"
ไทป์ตอบกลับอย่างเกรี้ยวกราด เขากระดกเหล้าราวกับว่ามันคือน้ำเปล่า
"รอให้รักโดนเอาก่อนแล้วกัน"
วศินพูดพลางแสยะยิ้มมุมปาก
ไทป์จ้องมองเพื่อนรักกับหญิงสาวที่เขาเพิ่งเปิดบริสุทธิ์ไม่วางตา...
ทำไมเขารู้สึกหงุดหงิด ? ทำไมเขารู้สึกไม่พอใจที่เธอดูเต็มใจกับมัน ?
พรึบ !!
ไทป์ลุกขึ้นไปกระชากคอเสื้อศิลาให้ลุกขึ้นจนกระเด็น..
"อะไรวะ ยังไม่ได้เอาเลย"
ศิลาเดินกลับมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
"ไม่ต้องเอาแล้วเสียเวลา เดี๋ยวกูหาคนใหม่ให้ยัยนี่มันจืดชืด"
ไทป์พูดพลางปรายตามองร่างเล็กด้วยหางตามือหนาดันเพื่อนให้ออกห่างจากเธอ เขาเดินไปหยิบสูทและกางเกงโยนให้เธอ
"ใส่ซะ เดี๋ยวไปส่ง"
"ไม่ต้องค่ะ ฉันกลับเองได้"
นับรักตอบกลับทันทีเธอคว้าเสื้อผ้ามากอดไว้แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำด้วยความเร็วแสง..
'ฉันจะต้องรอด !! เสียให้คนเดียวดีกว่าได้วันเดียวสองคน'
เมื่อคิดได้แบบนี้เธอจึงรีบจัดการแต่งตัวให้มิดชิด..อาจจะรู้สึกแปลกไปหน่อย แต่ก็ดีกว่าไปเก็บเศษเสื้อมาใส่แล้วกัน เขาเล่นกระชากจนขาดเกือบหมดเลยนี่ !
"ไม่มีคนอยู่"
ริมฝีปากสวยขยับพูดเสียงเบา สายตาสอดส่องไปทั่ว..ก่อนจะรีบวิ่งหางจุกตูดลงไปที่คลับทว่า คลับปิดแล้วแต่อย่างน้อยเธอก็ยังโชคดีเจอพนักงานกำลังทำความสะอาด เลยโกหกหน้าตายว่าเมาน็อคในห้องน้ำเพิ่งฟื้น 'มุกตื้น ๆ ฮ่า ๆ' พนักงานเลยเปิดประตูหลังให้ออกไป แม่อยากจะกราบขอบพระคุณจริง ๆ
