บทที่ 5 CHAPTER 4 อยากให้ซ้ำ Nc++
CHAPTER 4 อยากให้ซ้ำ Nc++
เป็นความรู้สึกที่แบบโคตรโล่งใจที่ได้ขับรถออกมาจากไอ้คลับบ้านั่น..ถึงแม้ตอนนี้พระอาทิตย์จะขึ้นแล้วก็เถอะ !! อย่างน้อย ๆ ก็ได้กลับห้องล่ะวะ
ร่างเล็กเดินโซซัดโซเซด้วยท่าทางที่หมดแรง...พร้อมกับความเจ็บปวดจากช่วงล่างแต่ก็ต้องฮึบฝืนไว้อย่าเดินขาถ่างให้ใครเขารู้
"เดินนางแบบอีกสองห้องก็ถึงแล้ว!!"
นับรักพูดเสียงจริงจังกับตัวเอง
"วร้ายย "
เสียงเล็กหวีดร้องด้วยความตกใจ นี่โจรจะปล้นกันกลางวันแสก ๆ เลยหรอ คอนโดที่อยู่นี่ก็เช่าแพงนะไอ้บ้าเอ้ย !!
"ใครอนุญาตให้กลับ"
เสียงทุ้มดังขึ้น พร้อมกับฝ่ามือหนาที่ฟาดใส่ก้นงอนอย่างแรงเป็นการลงโทษ T^T
#เพ้นเฮ้าส์ไทป์
"ไปอาบน้ำ เหม็นน้ำลาย"
ร่างแกร่งโยนนับรักลงเตียงอย่างแรง เขาหงุดหงิดฉิบหายโคตรอารมณ์เสียที่เห็นเธอดูดปากแลกลิ้นกับไอ้ศิลาทีกับเขาล่ะขอให้อ่อนโยน กับมันล่ะเธอหว่านล้อมอะไร !!!
"ต้องการกลับห้องค่ะ"
ร่างเล็กลุกขึ้นยืนดึงเสื้อสูทกระชับรอบลำตัวด้วยความหวงแหนเรือนร่างของตัวเอง เธอกลัวว่าเขาจะทำแบบนั้นกับเธออีก
"ไปเองดิ"
"ค่ะ หลีกทางด้วยค่ะ"
ฉันต้องมองเขาใหม่แล้วล่ะ จริงๆ แล้วเขาอาจจะไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรก็ได้ฉันบอกให้หลีกทางเขาก็หลีก 'ดีค่ะ!!'
แต่ว่า...ประตูเพ้นเฮ้าส์เปิดไม่ได้ ต้องสแกนนิ้วหรือรหัสเท่านั้น..'ไอ้บ้า!!'
"ถ้าไม่เป็นการรบกวนช่วยมาสแกนนิ้วให้หน่อยค่ะ แต่ถ้ารบกวนก็บอกรหัสมาได้เลยค่ะ ฉันกดเองได้"
เสียงหวานเอ่ยพลางมองหาเจ้าของห้อง ทว่า..เขาหายไป
'หายไปไหนอีก จะโรคจิตไปถึงไหนเหอะ'
ฉันบ่นพึมพำเดินหาจนทั่วก่อนจะ
ตู้ม...
"กรี๊ด !! ไอ้บ้า ไอ้ผู้ชายเฮงซวยทำบ้าอะไรของนายเนี่ยห๊ะ"
ร่างเล็กตัวเปียกโชกเพราะเขา..เขาเอาน้ำมาสาดฉัน !!!
"บอกให้ไปอาบน้ำเธอพูดไม่ฟังเอง"
ไทป์ตอบกลับหน้าตาย เดินไปทิ้งตัวที่โซฟาตัวยาวกระดิกขาอย่างสบายใจ
"ได้ !! นายจะทำแบบนี้ใช่ไหม"
มือเล็กจัดการปลดกระดุมเสื้อสูทกางเกงขาสั้นโยนใส่หน้าเขา !! หวังให้โดนนั่นแหละแต่เขากลับรับได้ -.-
"แก้ผ้า ? อยากให้ซ้ำหรอ"
ริมฝีปากหนาตวัดลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองพลางลูบคราง..จดจ้องเรือนร่างเปลือยไม่วางตา
"นะนี่ !! อย่าเอามามันถูก้นฉัน"
มือเล็กดันอกแกร่งให้ถอยห่าง
"อึก..อึกก"
คำพูดที่คิดไว้ว่าจะด่าเขา เหมือนมันจุกอยู่ที่คอหอยจะพูดก็พูดไม่ออก -.-
ปึก ปึก ปึก!!
"เธอแน่นดีจัง"
ใบหน้าหล่อเหงื่อแตกผลั่ก เขาไม่ชินเลยกับการได้สูดดมเรือนร่างของคนตรงหน้า ได้หอม ได้กอด..ได้จูบ
ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขามักจะมีความสัมพันธ์ไปทั่วแต่ก็แค่ชั่วคราวไม่ได้จริงจัง 'เอาแล้วก็จบ'
"อ๊า ~ อะเอาออกไป"
เขากระแทกจนฉันหน่วงช่วงล่างไปหมด..
"ฉันจะอ่อนโยน ขอแตกน้ำนี้ก่อน"
เอวสอบกระแทกแรงขึ้น ผ่อนลงบางครั้งก่อนจะเร่งให้ถี่ขึ้นกว่าเดิม
"อื้ออ ~ อ่ะ อ๊ะ"
ร่างเล็กพยายามเม้มปากไม่ครางแต่แรงที่เขากระแทกมามันดีไม่มีตกเลยจนทำให้เธอต้องหลุดครางเป็นระยะ
"ซี๊ดดด จะแตก ไอ้เหี้ยซี๊ดด"
ไทป์คำรามเสียงดังลั่นจับเอวเล็กคอดไว้มั่นตอกกระแทกอย่างเอาเป็นเอาตายก่อนจะปลดปล่อยห้วงอารมณ์แห่งความสุขเข้าไปในเรือนร่างเธอเต็มสูบ..
"เชี้ยเอ้ย!!"
ไทป์สบถออกมาอย่างหัวใจ เขาลืมใส่ถุง !! แล้วเขาก็ทำพลาดแตกในซ้ำรอยเดิมอีกแล้ว
ไทป์รีบลุกไปล้างตัวแล้วออกไปข้างนอกทันที...เสียงเล็กร้องโหวกเหวกโวยวายก็ปล่อยให้ร้องไป
"ไอ้คนบ้า !! ลากฉันฉันมาข่มขืนถึงถิ่นตัวเองเลยหรือไง คนเลว"
มือเล็กควานหาโทรศัพท์มือถือโทรหาเพื่อนสาวทันที เพื่อนสาวให้ความร่วมมืออย่างดี...ขับรถมาตามทางที่เธอบอกทว่า เลี้ยวไปเลี้ยวมาเป็นทางตัน และถนนส่วนบุคคลไม่สามารถเข้าไปได้...มีคนคอยคุ้มกันอยู่
(กูว่าต้องข้างในนี้แน่ ๆ อีนับ)
"ฮึก...แล้วกูจะออกไปยังไง กูโดนเอาจนแสบไปหมดแล้วเนี่ย"
ฉันร้องโอดครวญ ทั้งที่รู้ว่าร้องไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
(เอาแบบนี้ มึงทำตัวดี ๆ ทำตัวน่ารัก ๆ พี่เขาจะได้เอ็นดูแล้วอนุญาตให้มึงกลับบ้าน)
"มึงจะบ้าหรอ"
(มารยาหญิงอ่ะอีโง่ใช้ให้เป็น)
"ฮึก...มึงงง..แล้วคอนโดที่กูเล็งไว้ล่ะเขานัดวันแล้วนะ"
(เลื่อนไปก่อน รอมึงออกมาได้ก่อนค่อยว่ากันอีกที ทำตัวดี ๆ มึงเข้าใจไหมทำให้เขาเอ็นดูทำเป็นไหมอย่าให้เขาข่มมึง มึงต้องหัดเป็นคนคุมเกมบ้าง)
"ฮึก..."
(กูจะรอ กูรู้มึงทำได้)
"มึงคุยกับใคร ?"
ร่างแกร่งสาวเท้ายาวเข้ามาประชิดตัวกระชากโทรศัพท์ออกมาจากมือเล็กทันที
ดวงตาคมมองชื่อหน้าจอสลับกับฟังเสียงของผู้หญิงปลายสาย เขาหรี่ตามองเธอต้องการจับพิรุธ
"วางซะ"
เขาโยนโทรศัพท์คืน
"แล้วนี่ยา กินซะถ้าไม่อยากท้อง...ฉันลืมใส่ถุง"
มือหนาโยนถุงกระดาษใส่ร่างเล็กที่นั่งกำมือแน่น
"ฉันอยากกลับบ้าน"
"ฉันอยากเย..ด อยู่ให้เย..ดหน่อยไม่ได้หรือไง ?"
"นายก็ไปเอาคนอื่นสิ !!"
"กูจะเอามึง เอาร่องมึงอ่ะมีอะไรไหม ?"
