บทที่ 11 ตอนที่ 10 ขึ้นให้หน่อยได้ไหมครับ

ตอนที่ 10 ขึ้นให้หน่อยได้ไหมครับ

น้ำเสียงและท่าทางของน้ำขิงดูน่าสงสาร ทว่าเขากลับไม่ได้รู้สึกแบบนั้น สีหน้าท่าทางตอนนี้มันดูยั่วเกินกว่าที่จะปล่อยให้นอนพักแล้วหลับไป เธออาจจะเหนื่อยกับการมีเซ็กซ์ครั้งนี้ แต่เขาไม่..ยังไม่เสร็จเลยสักครั้ง 

สองมือสอดเข้าไปประคองร่างเล็กที่เหงื่อชุ่มให้พลิกเปลี่ยนท่าเป็นคลานเข่า ด้วยความเหนื่อยล้าเธอจึงไม่สามารถทรงตัวได้ ช่วงบนเลยล้มพับอยู่กับหมอนโดยที่ช่วงล่างถูกเขาประคองแล้วขยับเข้าออกในตัวเธอซ้ำ ๆ 

"ม..ไม่ไหว ~" เสียงครางอู้อี้ดังขึ้น พยายามข่มตาให้ไม่หลับ ห้ามหลับ แต่แรงกระแทกหนักหน่วงที่ไม่เพลาลงเลยทำให้เริ่มจุกที่ท้องน้อยและเสียวที่โดนสอดใส่ ดวงตาค่อย ๆ หลับลงเชื่องช้าอย่างที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ทั้งที่ยังคงส่งเสียงน่าอายอยู่ในลำคอ

คนเมาขยับเอวสอบถาโถมใส่บั้นท้ายงอนรัว เนื้อที่กระทบกันเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงอ่อน ๆ จากความรุนแรง เขาขยับพลิกร่างกายที่ไร้การทรงตัวของน้ำขิงลงนอนตะแคงข้างและสานต่อกับเธอในท่านี้ 

ปึก ปึก ปึก เสียงเนื้อกระทบกันดังถี่รัว 

ความเสียวซ่านก็เอ่อล้นมากองอยู่ในท่อนลำใหญ่พร้อมรอเวลาปลดปล่อย ยิ่งกระแทกแรงน้ำก็ยิ่งสูบฉีด พยายามจะฉีดออกมาเท่าไหร่น้ำขาวขุ่นก็ไม่ยอมออกมาเสียที เขาเลยต้องล้มตัวลงนอนพรมจูบที่แผ่นหลังชุ่มเหงื่อของเธอแล้วร้องขอให้ช่วยขึ้นมาปลดปล่อยเขาที 

"ขิงครับ.." 

"เตอร์ไม่เสร็จเลย ขึ้นให้หน่อยได้ไหมครับ"

"ขิง..ขิงครับ" เขาทั้งสะกิด จูบ ขบเม้มแผ่นหลัง ขยำนมของเธอ ไม่มีวี่แววที่เจ้าของชื่อจะขานรับ แขนแข็งแรงเลยยันตัวเองลุกขึ้นชะเง้อมองจนเห็นว่าน้ำขิงนอนหลับตาพริ้มหมดสภาพจนตัวอ่อนปวกเปียก 

"อ่า..เอ่อ.." เป็นเขาที่ไปต่อไม่ถูก เพราะควบคุมตัวเองไม่ได้ และไม่รู้ว่าเผลอรุนแรงไปขนาดไหน รู้แค่น้ำขิงส่งเสียงมีความสุขและสุขซ้ำ ๆ เท่านั้น 

พัตเตอร์ขยับตัวตนออกจากความสวยงามที่เริ่มเปลี่ยนสีของน้ำขิง โชคดีที่เล้าโลมมีอารมณ์ร่วมน้ำหล่อลื่นไหลเยอะไม่อย่างนั้นของเธอคงถลอกไม่ก็บวมแดงช้ำน่ากลัว เขาขยับไปหยิบเสื้อตัวเองที่หล่นพื้นมาเช็ดน้ำหล่อลื่นของขิงและเช็ดที่ส่วนแข็งของตัวเอง พยายามหายใจเข้าออกเชื่องช้าตั้งสติให้จดจ่อเพื่อที่จะสุขตามขิงไป แม้จะได้แค่ครั้งเดียวก็ตาม..

คนเมาขึ้นคร่อมสอดใส่แล้วขยับกระแทกรัวแรงสลับผ่อนลงในตอนที่เริ่มจับความรู้สึกไม่ได้ ก่อนจะเร่งเครื่องซอยเอวถี่รัวใส่ความคับแคบที่บีบตัวรัดของเขาแน่นในช่วงจังหวะสุดท้ายของความคาดหวัง..

"ซี้ด..อ่า ~ อะ..อ่า ~" เขาครางออกมาอย่างสุขสม พรมจูบไหล่หญิงสาวแล้วล้มตัวลงนอนด้านข้างเธอราวกับหมดแรง น้ำขาวขุ่นที่อัดแน่นในพลาสติกทำหัวบานร้อนวูบวาบจำต้องถอดมันออกแล้วโยนทิ้งถังขยะเหมือนปาเป้า 

เมื่อได้สติ พอมีเรี่ยวแรงเหลือ เขาเลยเข้าไปล้างเนื้อล้างตัวและถือผ้าชุบน้ำออกมานั่งเช็ดทำความสะอาดเนื้อตัวให้ร่างเล็กที่หลับไปก่อนแล้ว ซึ่งไม่รู้เลยเธอหลับตั้งแต่เสร็จครั้งที่เท่าไหร่ ยังเสร็จอีกไหมหลังจากที่หลับไปแล้ว..

อุณหภูมิน้ำปกติที่ใช้เช็ดตัวให้น้ำขิงกลายเป็นการปลุกเธอให้ตื่นจากฝัน..เราต่างก็สบตากันยิ้ม ๆ จนน้ำขิงคว้าผ้าห่มมาคลุมพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง 

"กลับไม่ไหวหรอก นอนเถอะครับ" 

"..." เธอพยายามลืมตามองเจ้าของห้องแล้วส่ายหน้าปฏิเสธ ซึ่งมันเป็นการฝืนตัวเองเอามาก ๆ พัตเตอร์เห็นแบบนั้นเลยประคองใบหน้าน้ำขิงให้เงยหน้าสบตา ทาบทับริมฝีปากลงบนปากสวยแผ่วเบา แล้วประคองให้ล้มลงนอน

"นอนที่นี่นะครับ นอนด้วยกัน.." เขาพูดหลังจากที่ผละจูบ ทำปากสวยของน้ำขิงจือขึ้นเหมือนเรียกให้จุ๊บ เลยตอบรับเธอด้วยการตะแคงคล้ายคร่อมบนตัว ใช้ปากคลอเคลียอยู่อย่างนั้นจนปากที่ขยับเริ่มหยุดนิ่งไปเอง 

ก้านนิ้วเรียวเกี่ยวเส้นผมที่เกะกะบังความสวยงามบนใบหน้าน้ำขิงไปเกี่ยวหลังหู กดปลายจมูกลงที่แก้มฝาดของเธอและจูบลงที่หน้าผากเกลี้ยงเกลาอย่างอ่อนโยน ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้น้ำขิง..

ร่างสูงขยับลงจากเตียงไปเก็บเสื้อผ้าที่ถอดกระจัดกระจายไปใส่เครื่องปั่น นั่งรอจนกว่าเครื่องจะหยุดทำงานเขาจึงหยิบมันออกมาผึ่งตากให้แห้ง เหตุผลที่ยอมนั่งสัปหงกรอก็เพราะไม่อยากให้น้ำขิงตื่นขึ้นมารู้สึกไม่ดีกับการใส่เสื้อผ้าซ้ำ ผู้ชายน่ะพอจะถูไถได้แต่สำหรับผู้หญิงคงจะอายอยู่บ้างที่ต้องใส่ตัวเดิม 

มันน่าแปลกที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดอยากจะทำให้ใคร แต่พอเป็นผู้หญิงคนนี้ที่ปฏิเสธกัน..เขากลับอยากทำให้ อยากให้รู้สึกดี มีแต่เรื่องราวดี ๆ ให้น่าจดจำ 

"หรือตอนนี้พร้อมจะเป็นแฟนที่ดีของใครสักคนแล้ว ?" พึมพำถามตัวเองในขณะที่กำลังยืนตากชุดชั้นในให้หญิงสาวที่นอนเฝ้าพระอินทร์อยู่ในห้องนอน 

"ทำไมตอน..ขอ ไม่ทำวะ" เขาโคตรไม่เข้าใจตัวเองในตอนนี้กับการกระทำที่ทำไปอย่างไม่รู้ตัว จนตากเสื้อผ้าเสร็จ เขาก็ยังไม่เข้าใจ เดินกลับเข้าห้องไปล้างหน้าล้างตาให้ตื่นก็แล้วยังไม่มีคำตอบกับสิ่งที่ทำลงไป 

จนกระทั่งขึ้นไปนอนด้านข้างน้ำขิง ยังไม่ทันที่จะจัดหมอนหรือห่มผ้า เธอก็ขยับเข้ามานอนซบซุกราวกับว่าโหยหาความอบอุ่นจากอ้อมแขนของเขา 

ชายหนุ่มไม่เข้าใจฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ทำให้เผลอทำอะไรต่อมิอะไรไม่รู้ของตัวเอง ก่อนจะขยับไปปิดไฟเหลือไว้เพียงแสงสลัวในห้องนอน แขนแกร่งตวัดโอบกอดร่างเล็กกลับ..เพียงแค่หลับตาทุกอย่างมันก็เหมือนลอยอยู่ในอากาศจนยากเกินความควบคุม ร่างกายที่อยากขยับตอนนี้เหมือนหมดแรงเสียดื้อ ๆ จนต้องยอมปล่อยตัวปล่อยใจให้นอนหลับไปพร้อมอ้อมกอดผู้หญิงคนนี้..

มีหลายคำถามที่ดังก้องอยู่ในโซนความคิด แต่ก็ได้แค่คิดเพราะตอนนี้ร่างกายกำลังชาร์จพลังงานอยู่ 

จนกลายเป็นคืน ๆ หนึ่งที่นอนหลับลึกและเต็มตื่นอย่างไม่รู้ตัว

..จวบจนกระทั่ง บ่ายคล้อยของวันใหม่ 

คนตื่นก่อนไม่ใช่ใคร แต่เป็นคนที่เผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อตอนยังมีเซ็กซ์กันอยู่ต่างหาก ด้วยที่ปวดร้าวระบมไปเกือบทั้งตัวเธอจำต้องนอนทำใจกับร่างกายที่ปวดเมื่อยจนเผลอหลับไปอีกรอบ..

พัตเตอร์ตื่นในช่วงสี่โมงเย็น เพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นรัว ๆ ปลุกให้ตื่นนอน ซึ่งมันไม่ใช่โทรศัพท์ของเขาแต่เป็นของคนข้างกายที่ยังคงนอนหลับใหลอยู่ ริมฝีปากหยักเผยรอยยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่ยังส่งเสียงดังอยู่มากดเพื่อปิดเสียง และหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมากดถ่ายภาพคนนอนหลับที่โคตรจะน่ารักเลยในตอนนี้เพื่อเก็บไว้ดูต่างหน้า 

"น่ารัก..จังครับ" 

"อือ ~" หญิงสาวที่ถูกรบกวนการนอนขยับตัวครางในลำคอ นอกจากมือที่เกี่ยวผมให้แล้วยังมีปลายจมูกริมฝีปากที่คลอเคลียใบหน้าจนรู้สึก..หงุดหงิด 

แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเธอเลิกกับซันไปแล้ว คงไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก ทำไมวันนี้..

"ตื่นได้แล้วครับขิง จะเย็นแล้วนะ.." 

ประโยคนี้ทำให้เธอพยายามลืมตาขึ้นมองเจ้าของเสียง จนเมื่อสายตาสองเราสบตา ภาพเร่าร้อนเมื่อคืนก็หลั่งไหลเข้ามาจนใบหน้าเธอเห่อร้อนผ่าว ริมฝีปากสวยค่อย ๆ ยิ้มตามใบหน้าหล่อเหลาของคนด้านข้างช้า ๆ อย่างที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ จนเขา..

จุ๊บ ~

"ตื่นไหมครับ.."

บทก่อนหน้า
บทถัดไป