บทที่ 2 ตอนที่ 1 แค่คืนเดียว Nc++
ตอนที่ 1 แค่คืนเดียว Nc++
ร้านอาหารดาดฟ้า Royal
ชายหนุ่มที่เพิ่งเดินมาหยุดอยู่ที่มุมสุดของร้านอาหาร ล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือที่สั่นครืดสองครั้งติดขึ้นมาเปิดล็อกหน้าจอ ก่อนจะคลี่ยิ้มให้กับสองข้อความที่แสดงอยู่บนหน้าจอ
NK : กำลังขึ้นไปค่ะ
NK : โต๊ะริมสุดนะคะ
เขาอ่านข้อความไปยิ้มไป พิมพ์ตอบเธออย่างใจเย็น
PT : ริมสุดครับ
หลังจากที่ตอบข้อความล่าสุด ไม่นานนักร่างเล็กก็เดินเข้ามาด้านในร้านอาหารวิวหลักล้าน จนมาหยุดอยู่ที่โต๊ะ..ของเรา
"สวัสดีครับ"
"สวัสดีค่ะ ตัวจริงหล่อกว่าในรูปนะคะ"
"คุณ..ก็เหมือนกันครับ" ชายหนุ่มพยักหน้ายิ้มตอบ เหมือนอย่างที่คนตรงหน้านั่งลงเท้าคางยิ้มหวานสบตา กลายเป็นเขาที่ต้องหลบสายตาเป็นประกายของเธอ จำต้องเรียกพนักงานให้นำอาหารมาเสิร์ฟแก้เขิน
"มาบ่อยเหรอคะ"
"ไม่ครับ แต่เคยมาทานกับลูกค้า"
"อาหารรสชาติดีไหมคะ"
"ไวน์รสชาติดีกว่าครับ"
"แนะนำสักแก้วได้ไหมคะ"
ร่างสูงไม่รีรอ เรียกพนักงานมารับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในทันที..
"คุณ..สั่งอาหารแล้วเหรอคะ"
"ผมสั่งสเต๊กไป คุณทานมื้อค่ำได้ใช่ไหมแล้วทานเนื้อหรือเปล่าครับ ?"
"ไม่มีปัญหาค่ะ" หญิงสาวพยักหน้ายิ้ม
เครื่องดื่มแอลกอฮอล์วางลงตรงหน้าหลังจากที่สั่งไปไม่นาน ตามด้วยสเต๊กเนื้ออย่างที่ร่างสูงบอก
"ของแบบนี้ต้องทานคู่กันครับ"
เธอพยักหน้ายิ้มมองใบหน้าหล่อเหลาไม่คาดสายตา จนเจ้าตัวที่ถูกมองช้อนตาขึ้นสบตาแล้วพยักหน้าหลบสายตา แอบเห็นว่าหูของเขาขึ้นสี คง..ไม่ได้เขินกันหรอกใช่ไหม
ไวน์ขวดแรกหมดในหนึ่งชั่วโมงที่เรานั่งคุยกัน..สายตาที่สบกันซ้ำ ๆ ไม่ต้องเอื้อนเอ่ยว่าอะไรจะเกิดขึ้นอีกบ้างหลังจากนี้
จนกระทั่ง..สองเราหยุดยืนหน้าห้อง
"ผมไม่บังคับนะ.." โน้มใบหน้าลงไปกระซิบข้างกกหูหญิงสาวที่ยืนอยู่ในอ้อมแขน จนเธอหันมาทำให้ปลายจมูกสองเราแทบจะชนกัน
ร่างเล็กในอ้อมแขนไม่ได้ทักท้วง แต่กลับเดินถอยหลังเข้าประตูห้องนำไปราวกับว่าเชื้อเชิญให้เสืออย่างเขาเข้าไปขย้ำเหยื่อในห้อง แล้วใบหน้าสวยก็เผยยิ้มขึ้นจนต้องคลี่ยิ้มตาม..
"คืนเดียว.."
"คุณชื่ออะไร ?"
"..รู้จักกันแค่คืนเดียวพอมั้งคะ"
"ผมชื่อพัตเตอร์ จะเรียกพัตหรือเตอร์ก็ได้"
"อือ..ค่ะ" เธอครางรับในลำคอพยักหน้าเข้าใจ จนชายหนุ่มที่ยืนตรงหน้าขมวดคิ้ว พร้อมกับคำถาม..
"คุณชื่ออะไร"
"น้ำขิง"
"อาบน้ำไหม ?"
"คุณไปอาบก่อนเลย"
"ผมจัดการตัวเองมาเรียบร้อยแล้ว" พูดแล้วหรี่ตามองคนตรงหน้าที่ยังคงรอยยิ้มประดับบนใบหน้า จนเธอเดินเข้ามาโอบรอบลำคอ
"เริ่มเลยไหมคะ..จะได้ไม่ต้องค้าง"
จบประโยคเชื้อเชิญ ริมฝีปากของร่างสูงก็ประกบกับปากเรียวเล็กในทันที ชายหนุ่มขยับริมฝีปากขบเม้มปากบนล่างพร้อมกับมือที่เริ่มลูบไล้ส่วนเว้าโค้งจนสามารถสอดเข้าไปบีบขยำบั้นท้ายงอนได้
สองร่างยืนนัวเนียอยู่ที่กลางห้องนานหลายนาที ก่อนที่ร่างสูงจะเริ่มถอยหลังเข้าไปในห้องนอนที่แอร์เย็นฉ่ำจนขนแขนลุกสู้..
เขาค่อย ๆ ดันเธอให้นั่งลงที่ปลายเตียง ป้อนจูบที่มากกว่าจูบให้ไม่ขาดจนต้องลืมตามอง สายตาที่สบกันอีกครั้งทำให้เผลอนึกถึงใครบางคน ใครอีกคนที่ทำให้เธอไม่สามารถเริ่มต้นใหม่ได้สักที ในขณะที่คิดไม่รู้ว่าร่างกายเผลอแสดงปฏิกิริยาอะไรออกไป แต่พอได้สติ ริมฝีปากที่บดคลึงกันก็ถูกผละออกไปแล้ว
"ผมถอดให้..ไหม ?" พัตเตอร์เอ่ยถามหญิงสาวที่เหม่อลอยตอนจูบเสียงกระเส่า หากเธอคิดเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทัน แต่ถ้าเขาถอดแล้ว เธอถอดแล้ว ไม่มีทางที่เสือจะปล่อยให้เหยื่อหลุดมือ
ท่าทางลังเลของน้ำขิงทำให้พัตเตอร์ตัดสินใจจูบลงที่ไหล่มน..จูบไปเรื่อย ๆ จนถึงต้นคอขาว มือข้างหนึ่งก็รูดซิปชุดที่สวมอยู่ออกเชื่องช้า เจ้าตัวหลับตาพริ้มเอียงคอไม่ปฏิเสธทำให้ขั้นต่อไปไม่ติดขัด
พัตเตอร์ขยับขึ้นคร่อมคนใต้ร่างที่เปลือยเปล่าในตอนนี้ เขาเอื้อมมือไปหยิบเครื่องป้องกันมาฉีกและสวมไปที่ส่วนแข็งขืนของตัวเอง มือข้างที่สาวขึ้นลงป้ายน้ำลายจากปลายลิ้นไปลูบคลำที่ความสวยงาม ก่อนจะใช้ของแข็งจ่อไปที่ร่องรักและขยับดันตัวตนฝ่าความคับแคบเข้าไปช้า ๆ
สองมือเรียวเล็กยกขึ้นดันอกจนเขาต้องขมวดคิ้วเอ่ยถาม
"ครับ ?"
"เบาหน่อย..ได้ไหม" น้ำขิงเอ่ยเสียงแผ่วลง เบือนหน้าหลบสายตาพัตเตอร์ที่มองตาเป็นมัน ทว่าเขากลับใช้มือเชยปลายคางให้หันกลับมาสบตากัน
"ที่ร้านอาหาร คุณมองผม..จนผมอาย ตอนนี้ทำไมหลบสายตาล่ะครับ ?"
"..." หญิงสาวนิ่งเงียบสบตาชายหนุ่มตาใส หลับตาปริบ ๆ มองเขาที่กำลังขยับลุกขึ้นนั่งคุกเข่ามองเรือนร่างของเธอ สายตาเขาไล่มองตั้งแต่เม็ดเล็กที่ยอดอกจนลงไปค้างที่..
พรึบ..เอื้อมมือไปปิดของรักของหวง
ปึก!
ปึก ปึก!
พัตเตอร์ขยับเอวกระแทกฝ่าความคับแคบเข้าไปในตัวน้ำขิงถึงสามครั้งติด เนื้อนุ่มด้านในตอบรับด้วยการตอดรัดจนปวดหนึบ เขาข่มความทรมานด้วยการขบกรามแน่น พ่นลมหายใจหนัก ๆ ออกมาแล้วช้อนตามองเธอที่ทรมานเขาด้วยร่างกาย..
"ไม่ทันหรอก ผมเห็นหมดแล้ว"
"อื้อ..อืม อึก.." จังหวะที่เขากระแทกทำให้เผลอครางในลำคอ แม้มันจะไม่ใช่ครั้งแรกแต่เธอกลับรู้สึกเจ็บเหมือนช่วงแรกที่เพิ่งเคยมีเซ็กซ์
'หรือห่างหายนานเกินไป ?' น้ำขิงพึมพำในใจ หันไปสบตาพัตเตอร์ที่จับขาเธออ้ากว้างกว่าเดิม
เอวสอบขยับถาโถมเข้าออกหนักหน่วงสลับเนิบนาบในบางจังหวะที่เริ่มเสียวมาก ยิ่งขยับเร็วร่องรักก็ยิ่งบีบรัดราวกับรบเร้าให้เขาทำแรงขึ้นเร็วขึ้น การขยับของเขาเหมือนทรมานคนใต้ร่างจนเธอส่งสายตาอ้อนวอน พร้อมกับร้องขอ..
"ขออยู่ด้านบน..ได้ไหมคะ"
"หึ" ใบหน้าหล่อก้มหน้าหัวเราะในลำคอ ประคองแผ่นหลังหญิงสาวขึ้น ใช้ความชำนาญพลิกเปลี่ยนท่าให้เธอคุมเกมได้เลยโดยที่ช่วงล่างของเรายังเชื่อมกันอยู่
"ผมทำไม่ถูกใจคุณเหรอ.."
"..หรือคุณใกล้เสร็จแต่ผมหยุด ?"
"เราลองเสร็จพร้อมกันดูไหมคะ" ถามออกไปเหมือนไม่อาย ทั้งที่เนื้อตัวร้อนผ่าวตามกัน จนเมื่อเริ่มคุ้นชินกับขนาดท่อนเนื้อ เอวเล็กคอดก็เริ่มร่อนเชื่องช้ากระทั่งเน้นย้ำ เข้าสุดออกสุด
"อืม ~" พัตเตอร์สบตาไม่กะพริบจนแอบเผลอครางให้กับการคุมเกมของหญิงสาว ก่อนหน้านี้ที่มองว่าเธออ่อนหัด สายตาคงผิดพลาด เพราะถ้าอ่อนหัดจริง ๆ คงไม่ขอขึ้นทำเองและสามารถทำให้เขาเผลอเกร็งแบบนี้บ่อย ๆ ได้
น้ำขิงขยับเอวร่อนบนเอวสอบรัว..สบตาคนใต้ร่างที่เอื้อมมือมากุมเนื้อหน้าอกของเธอทั้งสองข้างไม่ให้สั่นไหวแววตาหยาดเยิ้ม ปากเรียวเผยอครางพึงพอใจจนกัดริมฝีปากของตัวเอง ก่อนจะลงน้ำหนักรัว ๆ ใส่ความแข็งขืนจนตัวเองผ่อนคลาย ความสามารถของเธอคือสามารถผ่อนคลายได้หลาย ๆ ครั้งในเวลาเดียวกัน นั่นจึงทำให้เธอขยับเสียวต่อได้ทันที
"ซี้ด..อ่า ~" ชายหนุ่มซี้ดปากเสียงดังเชิดหน้าคราง โดยที่สองมือประคองเอวเล็กคอดไว้ จนกระทั่งน้ำขาวขุ่นพุ่งกระฉูดอัดแน่นในเครื่องป้องกัน ใจเขามันโหวงเหวงอธิบายไม่ถูกปนเสียวซ่านกับการที่น้ำขิงทำต่อ
กลายเป็นเขาที่นอนนิ่งเป็นหุ่นให้น้ำขิงเผด็จศึก เสร็จครั้งแรก ครั้งที่สองตามมา..จนครั้งสุดท้าย ถุงสุดท้ายที่คิดว่าถ้ายังนอนแบบนี้ เสือก็คงไม่ได้ออกโรง
แขนสองข้างโอบรัดเอวเล็กคอด..ส่งสัญญาณให้หยุด เพื่อที่..
"ผมทำเอง" เอ่ยบอกเธอที่ขยับอยู่บนตัว จนเห็นรอยยิ้มจึงได้พลิกเปลี่ยนท่าเป็นคนคุมเกมเสียเอง..
ครั้งนี้นานกว่าสองครั้งแรก..และนานพอที่จะทำให้หญิงสาวนอนหอบหายใจรุนแรงหลายครั้งติดกันจากน้ำมือของเขา จนบทสวาทเร่าร้อนจบลง พร้อมเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของหญิงสาวที่บ่งบอกให้รู้ว่าเธอเข้าสู่ห้วงนิทราไปเรียบร้อยแล้ว
พัตเตอร์เข้าไปล้างเนื้อล้างตัว ยืนแต่งตัวมองน้ำขิงที่หรี่ตามองเขาพร้อมกับพยายามดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง..
"ถ้าคุณไม่ไหวก็นอนต่อเถอะ เดี๋ยวผมออกไปเอง"
"..." น้ำขิงพยักหน้า
"ขอไอดีหน่อยได้ไหมครับ เผื่อจะมีครั้งที่.." ยังไม่ทันพูดจบประโยค เธอก็พูดแทรกขึ้น..
"แค่คืนเดียวค่ะ.." น้ำขิงพูดแทรกอย่างเสียมารยาท ทำคนตรงหน้ายืนหน้าเสียไปชั่วขณะ จนเธอต้องเผยรอยยิ้มให้เขาพร้อมกับเอ่ย
"..คุยกันแล้วนี่คะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"
"แต่ถ้าเราเจอกันข้างนอก ผมจะไม่เดินออกไปแบบนี้อีก"
"โชคดีค่ะ ^ ^"
"ล็อกประตูด้วยนะครับ" เสียงทุ้มเอ่ยบอก ก่อนจะหันหลังให้แล้วเดินจากไป
ทำร่างเล็กบนเตียงถอนหายใจโล่งใจ ลนลานไปคว้าโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋าออกมากดเปิดหน้าจอและปลดล็อก สิ่งแรกที่ทำคือเข้าไปบล็อก PT และทำการลบบัญชีแอปหาคู่ทิ้ง
"เฮ้อ.." เสียงถอนหายใจดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อเห็นข้อความ
Sun : คิดถึง ไปหาได้ไหม ?
"ไม่ทันแล้วซัน.." พึมพำตอบหลังจากที่กดเข้าไปอ่านข้อความ
วันนี้อะไร ๆ ก็ไม่ทันแล้ว เธอก้าวออกมาไกลมากแล้ว ให้เดินกลับทางเดิมคงไม่ได้อีกแล้ว..
