บทที่ 7 ตอนที่ 6 อย่าหาผัวใหม่เหมือนผัวเก่า
ตอนที่ 6 อย่าหาผัวใหม่เหมือนผัวเก่า
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
นับตั้งแต่วันที่แก้วน้ำแตกเขาก็เหมือนจะเงียบหายไป เธอจึงใช้ชีวิตเหมือนอย่างทุกวัน มีการเตรียมเอกสาร นัดโอนที่ ทำทุกอย่างจนแล้วเสร็จ เงินก้อนโตก็เข้าบัญชี
ครืด ครืด เสียงโทรศัพท์สั่นถึงสองครั้งติด
PhatT : วันไหนดีครับ
PhatT : หรือวันนี้ ผมว่างช่วงเย็นพอดี
หญิงสาวมองข้อความคุณลูกค้าวีไอพีที่เด้งขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะรีบพิมพ์ตอบกลับไปงาม ๆ ตอบแทนค่าขนมที่เขาให้เต็มจำนวน
NamKhing : วันนี้ตอนเย็นที่ไหนดีคะ
PhatT : คอนโดผมไหม ?
NamKhing : เลี้ยงข้าวขอบคุณนะคะ
PhatT : แถวนี้อาหารอร่อยเยอะครับ ที่จอดรถน้อย สั่งมาที่ห้องคงสะดวกกว่า
NamKhing : ปลอดภัยไหมคะ
PhatT : ผ่านตลอดทางครับ
NamKhing : เจอกันค่ะ
พิมพ์ตอบข้อความไปอย่างประหม่า ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าหลังมื้ออาหารอะไรจะเกิดขึ้น ยังไม่ทันที่สมองจะคาดการณ์ล่วงหน้า เสียงโทรศัพท์ก็แผดดังขึ้นจนเผลอทำหล่นเสียดื้อ ๆ
"สวัสดีค่ะ"
(คุณขิงครับ วันนี้รบกวนนำรถมาเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง เช็กสภาพด้วยนะครับ พอดีว่าเลยกำหนดไปสามวันแล้วครับ)
"เจ้านายสั่งมาเหรอ ?"
(เฮียไม่อยู่ครับ แต่ถ้าช้ากว่านี้อาจจะกลับมาครับ)
"อีกหนึ่งชั่วโมงเข้าไป"
(ครับผม)
ตืด! จบคำว่าครับผมอีกฝ่ายก็ตัดสายทันที ทำใบหน้าสวยขมวดคิ้วมองอย่างไม่เข้าใจว่าจะรีบอะไรขนาดนั้น ?
หญิงสาวยืนเลือกเสื้อผ้าและแต่งแต้มเครื่องสำอางเล็กน้อย เพื่อปิดหน้าสดที่ใกล้เคียงศพของตัวเอง ระหว่างทางที่ไปเธอพึมพำร้องเพลงตลอดทาง เพราะคิดว่าไม่ได้เจอก็ดีจะได้ไม่ต้องคอยพูดจาทำร้ายจิตใจให้เขาต้องเจ็บปวด ห่างหายจากกันไปแบบนี้น่ะดีที่สุดแล้ว
SK Racing
รถคันหรูเคลื่อนเข้ามาจอดนิ่ง แต่ยังไม่ทันดับเครื่องยนต์พนักงานก็วิ่งออกมารับกุญแจรถและนำรถเข้าไปตรวจเช็กทันที เสมือนเป็นลูกค้าวีไอพีก็ไม่ปาน
"ดื่มอะไรไหมครับ ทานข้าวมาหรือยัง"
"ไม่เป็นไร นานไหม ?"
"ไม่นานครับ หนึ่งชั่วโมง"
"โอเค ฉันนั่งรอ เสร็จแล้วมาเรียกนะ"
"ครับ" พนักงานหนุ่มพยักหน้ารับยิ้มหวานให้เมียของเฮียซัน ถึงแม้จะเลิกกันไปแล้วแต่สองคนยังคงวนเวียนกันอยู่ มองจากดาวอังคารยังรู้..ตัดยังไงก็ไม่ขาด
ห้องรับรอง
น้ำขิงเดินเข้าไปนั่งในมุมที่มักจะนั่งประจำเวลาต้องรอช่างประจำอู่ตรวจเช็กสภาพรถให้ เธอหยิบมือถือขึ้นมากดเปิดแอปพลิเคชันดูคร่าเวลาระหว่างที่รอ จนกระทั่งได้ยินเสียงเครื่องยนต์รถหลายต่อหลายคันขับเคลื่อนเข้ามาด้านข้างอู่..
"เพิ่งจะหย่อนก้น มาแล้ว ?" เธอบ่นในลำคอ ทั้งที่อุตส่าห์ดีใจที่จะไม่ได้เจอแต่ฟ้าก็ยังแกล้งกัน
มือใหญ่วางลงบนศีรษะทุย ออกแรงยีเบา ๆ จนเจ้าของผมยาวหันมาสบตาพร้อมกับสายตาไม่ชอบใจที่อยู่ ๆ เขาก็เข้ามาลูบหัวเล่นผมเหมือนว่าสนิทกันมาก
"คิดถึง ชานมไหม ?"
"ไม่ รถฉันจะเสร็จแล้ว"
"เค้าเพิ่งไปลองรถกับพวกพี่เจมส์มา สนามเปิดใหม่ใกล้ ๆ นี้"
"..."
"อยากลองไปนั่งไหม นิ่มมาก เสียงเบา เธอคงชอบ"
"เบาเนอะ แก้วหูแทบแตก"
"อันนั้นเสียงรถไอ้หนึ่งไอ้สอง" พูดแล้วย่อตัวลงนั่งเบียดน้ำขิง จนเธอขยับหนีแผ่นหลังชนมุม ริมฝีปากได้รูปขยับยิ้มมองใบหน้าสวยในวันนี้ยิ้ม ๆ
"เวลาปัดนิดทาหน่อยน่ารักอะ เหมือนตอนเรียนเลย" ซันเดย์เอ่ยชมคนตรงหน้า ขยับโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ใกล้จนลมหายใจอุ่นของขิงเป่ารดริมฝีปากตัวเอง น้ำขิงยกแขนขึ้นคั่นกลางแสร้งทำเหมือนบิดขี้เกียจชนคนด้านข้างจนแทบหน้าหงาย
"กวนตีน" เขาว่าให้เธอที่ทำหน้าไขสือ ก่อนจะลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายออกไปดูรถน้ำขิงด้วยตัวเอง
เสียงถอนหายใจดังตามหลังร่างสูงคล้ายว่าโล่งใจ..
"ถ้าฉันเริ่มต้นใหม่ นายคงจะไม่ทำแบบนี้กับฉันอีกใช่ไหม ?" พึมพำถามซันที่เดินทิ้งระยะห่างออกไป หางตาเหลือบไปเห็นรถหรูขับเข้ามาจอดเทียบกันสองคัน แต่สิ่งที่ทำให้ตาเบิกโพลงคือผู้ชายที่ลงจากรถคันแรกต่างหาก 'คุณพัตเตอร์!'
ในใจภาวนาให้เขาไม่หันมาทางนี้ ให้เดินไปทางอื่น ไปลองรถหรือไปเลือกอะไหล่อะไรก็ไป..
"เวลารถมึงมีปัญหาอะไรเอามาเข้าอู่น้องกูดิ บริการดีนะ ของครบด้วย ไม่ต้องรอนาน"
"แค่แวะมาเติมน้ำยากระจก ต้องแช่งกันขนาดนี้เลย ?" พัตเตอร์ยื่นมือไปรับขวดน้ำที่ไอ้บอลยื่นมาให้ พร้อมกับสายตาถามคำถาม ทำคนถูกถามยกมือกุมขมับแล้วส่ายหน้าไปมา
"กูหมายถึง.." แต่คงไม่ถึงเพราะไอ้พัตเตอร์มันเดินนำหน้าเข้าไปในห้องรับรอง เดินตรงไปยัง..น้ำขิงแฟนเก่าไอ้ซัน เขาเลยรีบวิ่งไปรั้งแขนมันเพื่อที่จะเบี่ยงเบนความสนใจ แต่ดูเหมือนสายตามันจะโฟกัสที่น้ำขิงคนเดียว มือที่รั้งแขนมันก็ถูกปัดออกไม่ไยดี
"คุณ..น้ำขิง ?" พัตเตอร์หยุดยืนถามหญิงสาวที่นั่งหันหลังให้เสียงราบเรียบ จนเจ้าของชื่อหันมายิ้มแหยให้..
"สวัสดีค่ะคุณพัตเตอร์"
"บังเอิญจังครับ"
"รถเสียเหรอคะ ?"
"เปล่าครับ แค่มาเติมน้ำยา แล้วคุณล่ะ ?"
"ฉันขับรถถึงรอบที่ต้องเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องแล้วค่ะ เลยแวะมา"
"แล้วตอนเย็น..ไปพร้อมกันไหมครับ ?" เขาเนียนไปนั่งข้างเธอ เลิกคิ้วถามคำถามเพื่อรบเร้าคำตอบจากคนตัวเล็ก ท่าทีของเธอดูอึดอัดลำบากใจชอบกลจนเขาเองก็เริ่มรู้สึก..
ครืด ~ เสียงประตูบานเลื่อนเปิดออก
"ขิง รถเสร็จแล้วนะ จะเดินไปดูก่อนไหม"
"ม..ไม่อะ นายเอาลงมาเลย"
"มาดิ เดี๋ยวเค้าพาเดินดู เธอจะได้รู้ว่ารอบหน้าต้องเปลี่ยนอะไรบ้าง" ซันเดย์ไม่พูดเปล่า เขาพูดและเดินมาดึงแขนขิงให้ลุกขึ้นยืนโดยไม่สนใจว่าเธอกำลังนั่งพูดหรือคุยกับใครอยู่ สายตาที่ไอ้หน้าหล่อข้างเธอมองเขาพอจะเดาออกอยู่บ้างว่ามันคิดอะไร
"อย่าดึงได้ไหม เจ็บ" น้ำขิงพูดแล้วแกะมือซันออก เจ้าของมือที่เผลอบีบแรงไม่รู้ตัวรีบผละออกแล้วเอ่ยขอโทษ ยกแขนขึ้นมาดูรอยแดงจากน้ำมือของตัวเอง จนน้ำขิงดึงแขนออกพร้อมคำว่าไม่เป็นไร
ทันทีที่เดินผ่านห้องรับรองออกมา เสียงห้วนก็ดังขึ้นจำต้องหันไปสบตาด้วยความแปลกใจ
"ใครเหรอ ?" ซันถามไม่มองหน้า สายตามองไปที่รถแต่น้ำเสียงตอนนี้ไม่โอเค น้ำขิงได้ยินก็หันมามองเอียงคอขมวดคิ้วไม่เข้าใจ
"ผู้ชายคนนั้นที่นั่งข้าง ๆ" พูดแล้วโอบไหล่ขิงจนไหล่อีกข้างมากระแทกอกของตัวเอง ทำเธอเงยหน้าขึ้นและดันออก..
"คุณพัตเตอร์ ที่ซื้อที่ดินเปล่าเมื่อวันก่อน"
"ลูกค้า ?"
"ใช่ลูกค้า"
"เป็นแค่ลูกค้าใช่ไหม ไม่ได้มากไปกว่านั้นนะ.." ที่เขาถามเพราะสายตาผู้ชายคนนั้นมันดูมีอะไร ดูลึกซึ้งซับซ้อนจนไม่อยากจะคาดเดา โชคดีที่เธอเว้นระยะห่าง เขาเลยเบาใจขึ้นมาระดับหนึ่ง อย่างน้อยก็ไม่ได้สนิทสนมข้ามเส้นอะไรกัน น้ำขิงที่ถูกตั้งคำถามขมวดคิ้วมองซันเดย์
"..ตอบมา อย่าเงียบ"
"เรื่องส่วนตัวของฉันนายไม่จำเป็นต้องรู้หรอก"
"คุยกันเหรอ ?"
"..."
"เธอคุยกับคนอื่นเหรอขิง ?"
"ไม่เกี่ยวว่าจะเป็นเขาหรือใคร ฉันมีสิทธิ์จะคุยกับใครก็ได้.." น้ำขิงพูดแล้วจิ้มไปที่หน้าอกแน่นของซันเดย์ซ้ำ ๆ
"..แล้วนายก็ไม่มีสิทธิ์จะมาเรียกร้องหรือหวงก้างอะไรทั้งนั้น เราเลิกกันแล้ว" เธอพูดเสียงราบเรียบให้คนด้านข้างเข้าใจ ดูเขาจะสะอึกกับประโยคคำพูดจนทำให้ยืนนิ่งเงียบไม่พูดไม่จา ซันเดย์สบตาคนข้างกายตาละห้อย ก่อนจะก้มหน้าดันลิ้นสากติดกระพุ้งแก้ม
"นี่นาย เอารถฉันลงมา รอบหน้ามีอะไรที่ต้องเปลี่ยนส่งรายละเอียดมาที่ไลน์ฉันได้เลย วันนี้รีบมาก จะกลับแล้ว" น้ำขิงหันไปพูดกับพนักงานละแวกนั้นที่ยืนรอพร้อมให้บริการ จนคำสั่งสิ้นสุดลง รถก็ค่อย ๆ เคลื่อนลงมา เจ้าของรถอย่างน้ำขิงเดินเข้าไปเปิดกระชากประตู แต่ยังไม่ทันที่จะได้ย่อตัวเข้าไปนั่งในรถ เสียงประชดของคนตรงข้ามก็ดังขึ้น
"สเปกเธอเป็นแบบนี้เหรอ ? จะหาผัวใหม่ทั้งทีก็อย่าให้เหมือนผัวเก่าดิวะ ของแบบนี้มันแทนกันไม่ได้หรอก" เจ้าของอู่รถว่าให้หญิงสาวตรงหน้ารอบตาแดงก่ำ มืออีกข้างชี้เข้าไปในห้องกระจก
"รู้ตัวปะ นายพาลเหมือนหมาบ้าเลยนะ ตอนนี้อะ!"
