บทที่ 41 บทที่ 2 นี่น่ะเหรอนพนภา

บทที่ 2

นี่น่ะเหรอนพนภา

หยดน้ำตาไหลรินลงมาอาบแก้มนวล ฉันมองไปรอบๆ บ้านหลังใหญ่โตที่ฉันเคยใช้ชีวิตสุขสบาย ตอนนี้มันเหลือเพียงความทรงจำเท่านั้น พ่อแม่ก็อยู่ต่างประเทศคงจะรู้ตัวว่าครอบครัวกำลังล้มละลาย พี่ชายก็กลายเป็นหัวขโมยแล้วฉันล่ะ... มันสมควรที่ต้องถูกทิ้งแบบนี้เหรอ

ในขณะที่ฉันกำลังนั่งร้องไห้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ