บทที่ 67 บทที่ 28 พาแมวกลับบ้าน

บทที่ 28

พาแมวกลับบ้าน

ไม่รู้ว่าพี่อัคคีใช้เวลาสักนานขนาดนี้ เริ่มปวดเมื่อยจนต้องนั่งเอนหลังสักพักฉันก็หยิบหมอนมากอดดึงผ้าห่มบางๆ มาปิดขา หยิบขนมขึ้นมาทานพยายามเพ่งสายตามองไปที่สองคนนั้น จากนั้นเหมือนภาพตัดไปเลยเพราะฉันง่วงมาก

ตื่นมาอีกทีก็ตอนที่มีร่างสูงใหญ่มาเบียดฉันที่โซฟา พอลืมตาขึ้นมาก็เห็นพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ