บทที่ 17 ย้ำเตือนสติตนเอง
“ยกมาเลยครับ ผมหิวพอดี” เสียงสดใสดังแทรกเข้ามา ก่อนที่พีรวัชจะปรากฏตัวด้วยท่าทางสบายๆ ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งตรงข้ามลลิตาอย่างเป็นกันเอง
“วันนี้ผมเรียนหนักมาก ข้าวเที่ยงก็ยังไม่ได้กินเลย พี่สะใภ้กินเป็นเพื่อนผมหน่อยนะครับ”
พูดจบ เขาก็ปลดกระดุมแขนเสื้อแล้วพับขึ้นด้วยท่าทางคล่องแคล่ว ลลิตามองสีหน้าสดใสข...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ภรรยาในนาม
2. บทที่ 2 คืนแรก
3. บทที่ 3 นอนร่วมเตียง
4. บทที่ 4 ไม่อาจอ่อนแอ
5. บทที่ 5 ความลับที่ไม่อาจบอกใคร
6. บทที่ 6 เช้าแรกที่ผิดพลาด
7. บทที่ 7 ตระกูลวิมลพันธุ์
8. บทที่ 8 เส้นทางที่ยากลำบาก
9. บทที่ 9 อย่าได้ลืมสถานะของตนเอง
10. บทที่ 10 มิตรภาพ
11. บทที่ 11 การปรากฏตัวของคุณนายน้อย
12. บทที่ 12 ความลับที่ซ่อนอยู่
13. บทที่ 13 คนของเขา
14. บทที่ 14 ยินยอมหรือไม่
15. บทที่ 15 เพราะฉันไม่ใช่เธอ
16. บทที่ 16 รู้ดีถึงสถานะของตนเอง
17. บทที่ 17 ย้ำเตือนสติตนเอง
18. บทที่ 18 เงาอดีต
19. บทที่ 19 แผ่นหลังที่คุ้นเคย
20. บทที่ 20 แผ่นหลังที่คุ้นเคย(2)
21. บทที่ 21 เธอกำลังท้าทายความอดทนของฉัน
22. บทที่ 22 ไม่อาจหยุดความต้องการ
23. บทที่ 23 คุณเป็นใคร
24. บทที่ 24 พบกันอีกครั้ง
25. บทที่ 25 ภรรยาไร้เกียรติ
26. บทที่ 26 ภรรยาที่รู้งาน
27. บทที่ 27 ค่าชดเชย
28. บทที่ 28 ใต้เงากล้วยไม้
29. บทที่ 29 หน้าที่ของภรรยา
30. บทที่ 30 ท่าทีของพีรวัช
31. บทที่ 31 อาหารเช้า
32. บทที่ 32 ของขวัญที่ถูกลืม
ย่อ
ขยาย
