บทที่ 18 เงาอดีต

“ผมเองครับ พี่ตา” เสียงสดใสที่ดังมาจากด้านนอกทำให้ความคิดของลลิตาหยุดชะงัก

ไม่ใช่ธีรพลที่กลับมา แต่เป็นพีรวัชที่มาหา

ความรู้สึกผิดหวังเกิดขึ้นในอกยังไม่สมเหตุสมผล เธอรีบสลัดมันทิ้งไป แล้วก้มมองชุดนอนของตนเอง เป็นชุดกระโปรงผ้าฝ้ายแขนยาวสีครีม แม้จะดูเรียบร้อย แต่ก็ไม่เหมาะจะออกไปพบคนนอกห้องเท่าไรนั...