บทที่ 22 ไม่อาจหยุดความต้องการ

“เห็นแก่ตัวอย่างนั้นเหรอ” ธีรพลขบกรามแน่น “ดี! อย่างนั้นฉันจะทำให้เธอดูว่า อะไรที่เรียกว่าเห็นแก่ตัว!”

ธีรพลพูดจบก็จับรวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้ด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว ก่อนใช้ร่างสูงใหญ่ดันร่างเพรียวบางจนแผ่นหลังของเธอชิดกำแพงด้านในห้องลองชุด

“คุณธี! คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันนะคะ”

“ฉันจะทำอะไร เธอดูไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ