บทที่ 28 ใต้เงากล้วยไม้

“พี่ตาครับ พี่เป็นอะไรไหม”

เสียงของพีรวัชดังขึ้นจากอีกด้านของประตู

ลลิตาสะดุ้ง รีบยกมือเช็ดน้ำตาบนใบหน้า ก่อนคว้าเสื้อคลุมมาสวมทับร่างกายอย่างลวกๆ เดินมาที่ประตูห้องโดยไม่เปิดออก

“พี่ไม่เป็นไร พีร์ลงไปรอพี่ข้างล่างก่อน เดี๋ยวพี่ตามลงไป” 

ลลิตาสูดลมหายใจลึก พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดแล้วจึงเดิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ