บทที่ 44 รู้ใจตัวเอง

ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เม้มปากของตัวเองแน่นด้วยความกดดัน ก่อนจะหันไปหาเพื่อนสาวทั้งสามคนเพื่อจะขอความช่วยเหลือ แต่ปรากฏว่ากี๋ ออม และหนึ่งกลับเอาแต่ก้มหน้าก้มตาหยิบสมุดจดโน้ตกับไอแพดขึ้นมาจากกระเป๋าอย่างเดียวโดยที่ไม่สนใจฉันเลย ส่วนพี่ปลื้มก็เอาแต่มองฉันแน่นิ่งอยู่แบบนั้นจนฉันทำอะไรไม่ถูกเลยเหมือน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ