บทที่ 21 ไม่ยอมรามือ

บทที่ 21

ไม่ยอมรามือ

“ไปเถอะพี่จื่อหาน เดี๋ยวจะไม่ทันมื้อเย็น”

หว่านซูฉีรีบพูด ก่อนจะคว้าแขนของจื่อหานเดินเข้ามาในครัว ทำให้อีกสองคนได้แต่ส่ายหน้าในท่าทางของหว่านซูฉี ทั้งสองคนคิดว่าเธอกำลังหิวนั่นเอง

“ว่าอย่างไรบ้างพี่จื่อหาน” ทันทีที่เข้ามาในครัว เมื่อมองซ้ายมองขวาแล้วไม่เห็นพี่ชายและพี่สะใภ้ตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ