บทที่ 77 ต่างคนต่างเป็นห่วง

บทที่ 77 ต่างคนต่างเป็นห่วง

เธอถลึงตามองเขาเมื่อได้ยินคำตอบกลับมา ถอนหายใจเฮือกใหญ่ รู้สึกเก้อเกร็งกับคำพูดชอบมาพากลของอีกฝ่าย ซึ่งเธอนั้นไม่ชินเอาซะเลย ขอซ่งซีห่าวคนปากหนักกลับมาได้ไหม ปากเปราะเอ่ยคำหวานแบบนี้เธอไม่ชินเลย มันอันตรายต่อความรู้สึกในหัวใจของเธอมากเกินไป

“แก้มเธอแดง” เขายังคงไล่ต้อนเ...