บทที่ 14 บทที่ 14

ชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลังไม่เอ่ยอะไร นอกเสียจากใช้ร่างกายตอบคำถาม เขายังคงกระแทกกระทั้นส่งตัวเองเข้าหาปีใหม่อย่างต่อเนื่องพร้อมกับเปลี่ยนท่าทางไปตลอดเช่นกัน กระทั่งสายตาของพ่อเลี้ยงโอบเหลือบเห็นเวลาจากนาฬิกาที่ติดบนผนังห้อง เหลือแค่ห้านาทีก็ต้องไปเข้าหอนั่นแล้ว ทำให้เขาเร่งจังหวะ

“อ่ะ…อ่าห์ ปีใหม่ทนไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ