บทที่ 20 บทที่ 20

“พ่อเลี้ยง!” ลดาเอ่ยถึงพ่อเลี้ยงโอบ นั่นเพราะครั้งนี้เขาลงไปช่วยเธอไม่ได้ปล่อยให้เธอจมน้ำอย่างไม่ไยดีเหมือนตอนนั้น แต่ถึงอย่างนั้นอะไรๆ มันก็คงไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากที่เป็นอยู่

ลดาค่อยๆ ลุกขึ้นแล้วเดินช้าๆ เข้าห้องไป จัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียใหม่ ก่อนจะกลับออกมานอนบนเตียงเพราะรู้สึกเพลียอย่าง...