บทที่ 53 บทที่ 53

“เอาเถอะๆ เธอไม่ให้ทำฉันก็ไม่ทำ แต่ว่าเธอต้องมีของมาแลกเปลี่ยน”

“ของอะไร” เอ่ยถามไปแล้วลดาก็หน้าแดงก่ำขึ้นมาอย่างไม่อาจห้ามได้จริงๆ แม้จะสั่งสมองไม่ให้คิดอะไร พิเรนทร์ๆ แต่พอเอาเข้าจริงก็ห้ามยากเหลือเกิน

“ถูหลังให้ฉันหน่อย วันนี้ฉันอยู่ในไร่คุมคนงานสร้างโรงเรือนให้เธอทั้งวัน” ประโยคที่ได้ยินพลอยทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ