บทที่ 58 บทที่ 58

“อยู่คนเดียวได้แน่นะลดา”

“ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ ลืมไปแล้วเหรอว่าเราไปอยู่คนเดียวที่ต่างประเทศมาตั้งหลายปีแล้วนะ” ลดายิ้มให้คนถาม ที่แสดงสีหน้าบ่งบอกว่าเป็นห่วงจนเธอนั้นซึ้งใจ

“ไม่ได้ลืม แต่อดห่วงไม่ได้นี่นา”

“ห่วงก็มาหาเราบ่อยๆ ให้พี่ตุลพามา” เอ่ยจบก็หันไปมองยังตุล ที่ยืนยิ้มอยู่ไม่ห่างจากปรียา

“อื...